[PDF] Bp Pelczar – Życie duchowne czyli Doskonałość chrześcijańska. T. 2 [Kraków 1886]

[PDF] Bp Pelczar – Życie duchowne czyli Doskonałość chrześcijańska. T. 2 [Kraków 1886]

 Sw. Bernard, mając głosić cześć Bogarodzicy, tak się do Niej odzywa: Choćby zamiast jednego sto języków chwałą zabrzmiało, choćby się sto ust otworzyło, jeszczebym Cię godnie wychwalić nie zdołał. . . . Bo Twoja wspaniałość wywyższona jest nad niebiosa i nad wszystkie ziemie chwała Twoja, tak że ani na niebie ani na ziemi nie znajdzie się stworzenie, które by godnie mogło wysławić Twą wielkość. Jeżeli tak mówi wielka sługa Maryi, cóż ja mogę powiedzieć? Gdy jednak mówić potrzeba, rzucę przynajmniej kilka rysów i podam miłości twojej pięć względów do rozważania, jak o to: Najśw. Panna Maryja jest cudem łaski — jest wzorem i Mistrzynią doskonałości — jest Pośredniczką naszą — jest
Matką naszą — jest Królową naszą.

Czytaj dalej [PDF] Bp Pelczar – Życie duchowne czyli Doskonałość chrześcijańska. T. 2 [Kraków 1886]

[PDF] Bp Pelczar – Życie duchowne czyli Doskonałość chrześcijańska. T. 1 [Kraków 1886]

[PDF] Bp Pelczar – Życie duchowne czyli Doskonałość chrześcijańska. T. 1 [Kraków 1886]

Życie człowieka objawia się w poczwórnej postaci: jako życie zmysłowe, duchowe, towarzyskie i religijne. Człowiek bowiem jest najprzód z natury swojej istotą złożoną i dwa światy w sobie łączącą, stąd życie jego przyrodzone podwójną ma postać: zmysłową zarazem i duchową. Powtóre, jest on członkiem społeczeństwa, czyli wielkiej rodziny ludzkiej, której dobra, obowiązki, prace i boleści podziela, a stąd pochodzi życie towarzyskie albo społeczne. W reszcie, jest on dziełem Boga, od którego wziął początek i do którego winien dążyć, jako do ostatecznego końca, a stąd płynie życie religijne, dlatego tak nazwane, iż religia oznacza stosunek człowieka do Boga.

Czytaj dalej [PDF] Bp Pelczar – Życie duchowne czyli Doskonałość chrześcijańska. T. 1 [Kraków 1886]

[PDF] BIBLIA x.WUJKA. Pismo Święte NOWEGO TESTAMENTU (Zatw. przez St. Apost.) [Warszawa 1895]

[PDF] BIBLIA x.WUJKA. Pismo Święte NOWEGO TESTAMENTU (Zatwierdzona przez Stolicę Apostolską) [Warszawa 1895]

Biblią nazywamy zbiór wszystkich ksiąg i tylko tych ksiąg, które Kościół katolicki uważa za natchnione, święte,  Boże.  Ud czasów Tertuliana utarła się w łacińskim Kościele nazwa: Veteris et Novi Testamenti „Starego i Nowego Testamentu”. Testamentum jest tłumaczeniem dialeke, a to hebrajskiego wyrazu: berith przymierze, związek, służące dla wyrażenia przymierza, zawartego przez Boga; następnie oznacza ono księgi,opisujące to przymierze.

Czytaj dalej [PDF] BIBLIA x.WUJKA. Pismo Święte NOWEGO TESTAMENTU (Zatw. przez St. Apost.) [Warszawa 1895]

[PDF] o. Prokop Leszczyński – Żywot Matki Bożej [Wilno 1906]

[PDF] o. Prokop Leszczyński – Żywot Matki Bożej [Wilno 1906]

W miasteczku Galilejskim zwanym Kana niezbyt od Nazaretu odległym, a gdzie mieszkała cioteczna siostra Przenajświętszej Panny święta Salomea, matka świętego Jana Ewangelisty, miał się odbyć ślub małżeński, a według mniemania niektórych ojców świętych (Św. Augustyn; W. Beda; Św. Tomasz apud. CorneI. a Lapide ), właśnie tego przyszłego Apostoła i najulubieńszego ucznia Chrystusowego. Przenajświętsza Panna wiodąc od lat dziecinnych życie odosobnione, życie jakby zakonnicy, nie miała żadnych stosunków ze światem, a bardzo mało z rodziną.
Szczególnie unikała wszelkich zebrań się rodzinnych, chociażby najbliższych Jej krewnych, gdy takowe zebrania spowodowane były jakimi wesołymi obchodami, jak na przykład zaślubin lub urodzin.
Wtedy tylko i to rzadko się zdarzało, nawiedzała krewnych, gdy ich jaki smutek spotkał, jakie nieszczęście dotknęło. W czym także naśladować Ją powinny osoby Bogu poświęcone, w stosunkach swoich z rodziną trzymając się prawidła podanego im przez świętego Alfonsa, który powiada, że zakonnik lub zakonnica mogą podzielać smutki swoich krewnych, aby się za nich modlić, i jeśli potrzeba pocieszyć ich w Bogu. Lecz w uciechach ich nigdy współudziału brać nie powinni, bo wszelkie uciechy ziemskie, chociażby najniewinniejsze i najgodziwsze życiu poświęconemu bogomyślności obcymi być mają.

Czytaj dalej [PDF] o. Prokop Leszczyński – Żywot Matki Bożej [Wilno 1906]