Miłość bliźniego w Bogu i dla Boga

Miłość bliźniego w Bogu i dla Boga

Miłować Boga ze wszystkiego serca znaczy, że nie wolno serca dzielić między Stwórcę i stworzenie, lecz oddać je należy Bogu całe, zupełne i niepodzielne. Człowiecze! czemu się błąkasz po stworzeniach, pyta św. Anzelm, czemu tu rozkoszy, tam godności, gdzie indziej dostatków szukasz? Kochaj jedno dobro, tj.Boga, a dosyć ci będzie, bo w Nim są wszystkie dobra. Więc jak to, zapyta ktoś, czyż mnie nie wolno żadnego stworzenia miłować? Wszakże P. Bóg każe przecie Sam miłować rodziców, dzieci, męża, żonę, dobrodziejów. Tak jest, każe miłować, i my powinni ich miłować, ale miłość taka nie jest rozdzieleniem serca, bo my ich kochamy w Bogu i dla Boga. Taka tylko miłość jest zabroniona, która woli Bożej jest przeciwna, taka jest podziałem serca. Mniej Cię Boże ten miłuje, powiada św. Augustyn, kto z Tobą coś miłuje, co miłuje nie dla Ciebie (Minus te amat, qui tecum aliquid amat, quod non propter te amat).

x. Dąbrowski - XVII Niedziela po Świątkach_1
 

x. Dąbrowski - XVII Niedziela po Świątkach_2

x. Dąbrowski - XVII Niedziela po Świątkach_3 x. Dąbrowski - XVII Niedziela po Świątkach_4 x. Dąbrowski - XVII Niedziela po Świątkach_5 x. Dąbrowski - XVII Niedziela po Świątkach_6 x. Dąbrowski - XVII Niedziela po Świątkach_7x. Dąbrowski T. – Homilie na niedziele i uroczyste święta całego roku, Warszawa 1911, s. 392-398.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *