Cytaty

Myśl o śmierci jest najzbawienniejsza i dla sprawiedliwego, i dla grzesznika Rekolekcje Adwentowe A.D. 2014. Nauka VII

Myśl o śmierci jest najzbawienniejsza i dla sprawiedliwego, i dla grzesznika

Katolickie Rekolekcje Adwentowe A.D. 2014.

Nauka VII

Kielich śmierci gorzki do wypicia, jeśli nam przyjdzie od razu go wychylić, ale nie jest on takim dla tych, którzy przez cale życie kroplę po kropli z niego pili, to jest: którzy co dzień, co chwila obumierali sobie i światu, których śmierć umarłych już zastała! Błogosławieni umarli, którzy w Panu umierają, mówi Pismo święte (Obj 14,13). Pijąc ciągle z tego śmierci kielicha, nowe życie będzie się odradzać w duszy naszej. Obumarli dumie, poczniemy żyć w pokorze; obumarli miłości własnej, poczniemy żyć miłością bliźniego; obumarli grzechom, poczniemy żyć na zasługę; a kiedy życie nasze było śmiercią, śmierć życiem się stanie. Czytaj dalej Myśl o śmierci jest najzbawienniejsza i dla sprawiedliwego, i dla grzesznika Rekolekcje Adwentowe A.D. 2014. Nauka VII

Sprawiedliwy nosi w sercu ogień Boży Katolickie Rekolekcje Adwentowe A.D. 2014. Nauka VI

Sprawiedliwy nosi w sercu ogień Boży

Katolickie Rekolekcje Adwentowe A.D. 2014.

Nauka VI

Cała historia człowieka w tych słowach się zawiera: narodzenie, życie, śmierć; a co do duszy: odrodzenie przez chrzest, życie w łasce lub niełasce Bożej, śmierć sprawiedliwa lub bezbożna, a po śmierci sąd, nagroda lub kara, niebo lub piekło. Niechaj Świat mówi i myśli co chce o mądrości tego lub owego człowieka, jednakże ten tylko jest prawdziwie mądry, kto zbawi duszę swoją. Kto nad tymi wiecznymi prawdami nigdy się nie zastanawia, albo zastanawiając się, wedle nich nie żyje, może wiele nauk posiadać, ale prawdziwej nie posiada mądrości. Jest mądry tą mądrością, o której mówi święty Paweł (1 Kor 3,19), że głupstwem jest w oczach Boskich. Czytaj dalej Sprawiedliwy nosi w sercu ogień Boży Katolickie Rekolekcje Adwentowe A.D. 2014. Nauka VI

Żyć na Krzyżu, kochać na Krzyżu, umierać na Krzyżu Katolickie Rekolekcje Adwentowe A.D. 2014. Nauka V

Żyć na Krzyżu, kochać na Krzyżu, umierać na Krzyżu

Katolickie Rekolekcje Adwentowe A.D. 2014.

Nauka V

Stójmy, stójmy tylko mocno w wierze, nadziei, miłości, a nauczymy się krzyż dźwigać! Idźmy za przykładem tych, którzy nie tylko z cierpliwością i pokorą, ale z żałości i upragnieniem krzyż za Chrystusem nosili! Widzę te tłumy świętych Męczenników, starców, dzieci, matek i dziewic, które nie unikają, co więcej spieszą radośnie w bramy tych miast, na których krwawy sztandar prześladowania powiewa; w obliczu krwi łaknących ludzi, wpośród szyn, blach rozognionych, tortur, biczów, mieczów, w pośrodku tej trzody rozbestwionych oprawców, wyznają nieustraszeni wiarę Chrystusa i radośnie krzyż całują, a jakby na gody małżeńskie rzucają się w te płomienie stosów rozpalonych. Lew, tygrys, których ryk przerażał pogaństwo, patrzą z podziwem, że się znalazł ten, który nie zadrżał na ich widok! Czytaj dalej Żyć na Krzyżu, kochać na Krzyżu, umierać na Krzyżu Katolickie Rekolekcje Adwentowe A.D. 2014. Nauka V

Życie według praw Bożych jest obowiązkiem Katolickie Rekolekcje Adwentowe A.D. 2014. Nauka IV

Życie według praw Bożych jest obowiązkiem

Katolickie Rekolekcje Adwentowe A.D. 2014.

Nauka IV

Niechaj żaden wzgląd ludzki nie wstrzymuje nas, gdzie idzie o wyznanie prawdy i wiary naszej! Męczennicy Pańscy krew za wiarę przelewali, a Bóg był potężny i mocny w sercach ich, tak, że niejedna słaba dziewica nie zadrżała na widok najokropniejszych katuszy i całą potęgę Rzymu, przed którą drżał świat, zwalczyć potrafiła.
A dzisiaj to tysiące ludzi, którzy się szczycą siłą i mądrością, drży przed jednym dowcipem najnikczemniejszego człowieka! Jest to podłość i lęk niegodny wolnego człowieka i sami się tego wstydzimy i chcemy wmówić i w siebie i w innych, że to moralne tchórzostwo nasze jest tylko wielką roztropnością i rozwagą. Dla takiej to roztropności i przezorności Piłat, uznając niewinność Zbawiciela, wydał na niego wyrok śmierci krzyżowej; dla takiej to nieraz przyczyny i my krzyżujemy Chrystusa i wydajemy wyrok potępienia na własną duszę naszą. Czytaj dalej Życie według praw Bożych jest obowiązkiem Katolickie Rekolekcje Adwentowe A.D. 2014. Nauka IV

CZWARTA Niedziela Adwentu. Proprium de tempore.

CZWARTA Niedziela Adwentu.  Proprium de tempore.

KOLEKTA

Wzbudź, prosimy Cię Panie, potęgę Twoją i przyjdź, a wielką mocą wesprzyj nas, aby miłosierdzie, litość i łaska Twoja przyspieszyły pokutującym przebaczenie, którego nie zdołaliśmy dotąd dla grzechów naszych osiągnąć. Który żyjesz… Czytaj dalej CZWARTA Niedziela Adwentu. Proprium de tempore.

Nie imię, ale życie katolickie nas zbawi Katolickie Rekolekcje Adwentowe A.D. 2014. Nauka III

Błogosławieństwo świata to śmierć duszy

Katolickie Rekolekcje Adwentowe A.D. 2014.

Nauka III

Częstokroć obojętność względem wiary nie pochodzi tyle ze złego serca, ile z nieznajomości, a źle wierzymy, bo źle rozumiemy; więcej błądzi rozum nasz, niż serce, ale w tym jest wina nasza, iż się nie staramy wyjść z błędu i sprostować to, co jest zwichniętego w pojęciach naszych. Nie chcemy patrzeć w światło, bojąc się, aby nas zbytnie nie raziło; lękamy się sami siebie i wolimy pokryć zastaną niewiadomość i wszystkie brudy serca i rozumu naszego, jak je obmyć łzami pokuty; wolimy żyć w pokoju grzesznika, jak w pokoju sprawiedliwego i dlatego uciekamy sami przed sobą, bo znalazłszy siebie, znaleźlibyśmy złość w sobie. Wolimy żyć w nieprzyjaźni z Bogiem, abyśmy żyć mogli w przyjaźni ze światem; wolimy żyć w szczęściu, jak żyć na krzyżu – a my płakać nie umiemy, płakać nie chcemy, zawsze i wszędzie tylko za śmiechem goniąc, ale ten śmiech, to śmiech kurczowy rozpaczającej duszy. Czytaj dalej Nie imię, ale życie katolickie nas zbawi Katolickie Rekolekcje Adwentowe A.D. 2014. Nauka III

Wiara i życie Katolickie Rekolekcje Adwentowe A.D. 2014. Nauka II

Wiara i życie

Katolickie Rekolekcje Adwentowe A.D. 2014.

Nauka II

Naukę świata doskonale znamy, pojmujemy, a niestety wedle niej często i postępujemy; ale co się dotyczy nauki Bożej, nie mając i nie znając pierwszych jej zasad, wedle wiary życie wyrobić jest nam rzeczą niepodobną. Wierzyć a nie żyć wiarą, to jest taka wiara, jaką mają szatani, o których mówi święty Jakub: i czarci wierzą i drżą (Jk 2, 19). Czytaj dalej Wiara i życie Katolickie Rekolekcje Adwentowe A.D. 2014. Nauka II

Sprawiedliwy z wiary żyje. Katolickie Rekolekcje Adwentowe A.D. 2014. Nauka I

Sprawiedliwy z wiary żyje

Katolickie Rekolekcje Adwentowe A.D. 2014.

Nauka I

Cały świat dzisiejszy, z nielicznymi wyjątkami jest zapełniony ludźmi, którzy z lekkomyślności trwonią życie i czas; bawią się życiem i czasem, a szatan bawi się ich duszą i wiecznością; marnują łaski przyrodzone i nadprzyrodzone; łaski rozumu, majątku, znaczenia, łaski chrztu i innych sakramentów i powołania do wiary świętej.
Wżyli się w świat zmysłowy i tylko przez zmysły świat na nich działa, a działanie świata kończy się na zburzeniu i zniszczeniu ducha. Wszyscy myślą o ziemi, a nikt nie pomyśli o niebie; wszyscy myślą o czasie, a nikt nie pomyśli o wieczności, i dlatego w tych myślach tonie
duch, jak droga perła w błotnistym jeziorze! Czytaj dalej Sprawiedliwy z wiary żyje. Katolickie Rekolekcje Adwentowe A.D. 2014. Nauka I

Katolickie Rekolekcje Adwentowe A.D. 2014 – harmonogram

Katolickie Rekolekcje Adwentowe A.D. 2014. Harmonogram.

Zapis Nauk Adwentowych wygłoszonych przez Wielebnego x. Karola Antoniewicza w Krakowie, w kościele OO. Dominikanów w Roku Pańskim 1850.

Nauki rekolekcyjne będą publikowane w dniach 19-23 grudnia 2014. Czytaj dalej Katolickie Rekolekcje Adwentowe A.D. 2014 – harmonogram

TRZECIA Niedziela Adwentu. Proprium de tempore.

TRZECIA Niedziela Adwentu.  Proprium de tempore.

KOLEKTA

Nakłoń ucha Twego, prosimy Cię Panie, ku modlitwom naszym, a ciemności umysłu naszego przez nawiedzenie Twej łaski racz oświecić. Który żyjesz i królujesz… Czytaj dalej TRZECIA Niedziela Adwentu. Proprium de tempore.

W górę więc serca katolicki narodzie polski!

W górę więc serca katolicki narodzie polski!

Tylko wiara w moc Królowej naszej, tylko żarliwe modły, poparte wolą dobrych czynów, ponownie stwierdzą to, co w modlitwie św. Bernarda powiedziano: Od wieków nie słyszano, abyś tego, Najlitościwsza Panno Maryo, opuścić miała, kto się do Twojej uciekał opiekł, kto Twej wzywał pomocy.
W górę więc serca katolicki narodzie polski! Ludzka to rzecz upadać pod krzyżami, jakie na nas niezbadana w zamierzeniach swych Opatrzność Boża zsyła. Ale powinnością chrześcijanina-katolika, dziecka Maryi, boć Ją Serdeczną Matką zowiemy, wnet się podźwignąć, aby przed całym światem zaświadczyć, że chociaż grom był straszny, nic przecież nie obalił, niczym w Wierzeniach naszych nie zachwiał.
Niechże tedy we wszystkich sercach, bijących jednaką wciąż miłością ku Najświętszej Panience Jasnogórskiej, „stanie uciszenie
wielkie, niech te serca milionów polaków-katolików w górę się podniosą za przyczyną Tej, która zawsze świeci w Jasnej Często-
chowie. Czytaj dalej W górę więc serca katolicki narodzie polski!

Wartość Łaski Bożej a Niepokalane Poczęcie

Wartość Łaski Bożej a Niepokalane Poczęcie NMP

Działaj zawsze w łasce i z łaski, by uczynki twoje były święte i zasługujące; zarazem staraj się o cnoty doskonałe. Pamiętaj tylko, ze życie nasze krótkie i szybko upływa, jak rzeka do morza, i że cokolwiek tu zarobisz, to ci zostanie na całą wieczność; czyż więc bę- dziesz zasypiać gnuśnie, żeby się potem obudzić z próżnymi rękoma. Pamiętaj również, że dusza twoja jest oblubienicą Jezusa Chrystusa, na Chrzcie św. od zmazy grzechu oczyszczoną, pierścieniem wiary zaślubioną i do domu Oblubieńca, to jest do Kościoła wprowadzoną; patrz wtedy, by nie tylko dochowała wiary Oblubieńcowi swemu, ale by z miłości ku Niemu ozdobiła się cnotami, jakby drogimi szatami, i stała się, o ile można, podobną do Niepokalanej. Czytaj dalej Wartość Łaski Bożej a Niepokalane Poczęcie

Niepokalane Poczęcie NMP uczy jak brzydzić się grzechem

Niepokalane Poczęcie NMP uczy jak brzydzić się grzechem

Prawdziwie jesteś Królową miłosierdzia, nie ma bowiem grzesznika tak zrozpaczonego, tak nędznego, któremu byś nie wyjednała miłosierdzia, skoro się podda Twoim rządom. Zaiste, gdy patrzę na Ciebie, o Pani, widzę tylko miłosierdzie, bo dla nędznych stałaś się Matką Bożą, dla nędznych zrodziłaś miłosierdzie. Zewsząd otaczasz nas miłosierdziem, o Pani, i zdajesz się troszczyć tylko o nędznych, ich za synów przyjęłaś, nad nimi rządy rozpostarłaś. Któżby więc do Ciebie przystąpić się lękał? Któż nie otrzyma tego, o co prosi? — Chyba ten, który za nędznego nie chce się uznać. (Św. Anzelm)

Czytaj dalej Niepokalane Poczęcie NMP uczy jak brzydzić się grzechem

Kto czyni grzech z diabła jest (I J 3,8) Niepokalane Poczęcie NMP jako artykuł wiary

Kto czyni grzech z diabła jest (I J 3,8) Niepokalane Poczęcie NMP jako artykuł wiary

Oparty na słowach Pisma św. i na ustnym podaniu, wierzył od początku Kościół Św., że Najśw. Panna od pierwszej chwili poczęcia za szczególnym przywilejem Bożym od wszelkiej zmazy grzechu była zachowaną. Tej zaś wiary ubiegłych wieków dowodem jest nieprzerwany szereg świadectw Ojców i Doktorów Św., orzeczenia niektórych Soborów, liczne bractwa, obrazy, ołtarze, świątynie, zakłady pod wezwaniem tej Tajemnicy, znane wszystkim Godzinki, a szczególnie święto Niepokalanego Poczęcia, już wcześnie w wielu kościołach zaprowadzone, a później przez Papieży po całym świecie rozpowszechnione.
Wiarę tę podzielał z całym Kościołem naród polski i od wielu wieków śpiewał z zapałem: „Witaj święta i poczęta niepokalanie — Marya, śliczna lilija nasze kochanie ; jak zaś głęboko zakorzenioną była cześć Niepokalanej Dziewicy, poznać stąd można że słynna Akademia krakowska nie przyjmowała do grona profesorów swoich nikogo, któryby się nie zobowiązał przysięgą, że będzie bronił tego przywileju Bogarodzicy. Czytaj dalej Kto czyni grzech z diabła jest (I J 3,8) Niepokalane Poczęcie NMP jako artykuł wiary

Nabożne rozmyślanie Męki Pańskiej podczas Ofiary Mszy Św.

Nabożne rozmyślanie Męki Pańskiej podczas Ofiary Mszy Św. wg. Św. Franciszka Salezego

Panie Jezu Chryste, który umierając na krzyżu, poleciłeś duszę Swą
Twemu Ojcu niebieskiemu, spraw, abym obumarł sobie samemu, i żebym mógł w godzinę śmierci duszę swoją oddać w ręce Twoje. Amen. Czytaj dalej Nabożne rozmyślanie Męki Pańskiej podczas Ofiary Mszy Św.

DRUGA Niedziela Adwentu. Proprium de tempore.

DRUGA Niedziela Adwentu.  Proprium de tempore.

KOLEKTA

Wzbudź Panie serca nasze,  abyśmy godnie przygotowali drogi Jednorodzonego Syna Twego, a przez przyjście Jego oczyszczoną duszą Tobie służyć mogli. Który z Tobą żyje… Czytaj dalej DRUGA Niedziela Adwentu. Proprium de tempore.

Świadectwo Św. Dionizego Aeropagity po spotkaniu NMP

Świadectwo Św. Dionizego Aeropagity po spotkaniu NMP

„Wyznaję wobec Boga, mój najdostojniejszy Panie, iż nie przypuszczałem nigdy, ażeby, prócz Stwórcy najwyższego i najlepszego, mogło być przez ludzi widziane albo tylko wyobrażone coś podobnego, jak to, na com ja patrzał nie samym wzrokiem duszy, ale i ciała, co widziałem i w co wpatrywałem się własnymi oczami, gdym się znalazł w obecności Boskiego wizerunku, wyższego nad wszystkie duchy niebieskie, w obecności przenajświętszej Matki Jezusa Chrystusa, Pana naszego, a czego dała mi dostąpić dobroć Boża, Czytaj dalej Świadectwo Św. Dionizego Aeropagity po spotkaniu NMP

Adwent. Cel i znaczenie

Adwent. Cel i znaczenie

Obchodząc Adwent, pragnie Kościół Św. nie tylko przypomnieć nam, z jaką tęsknotą oczekiwała ludzkość Zbawiciela, lecz także wskazuje na obowiązek nasz przygotowania się na przyjście Jezusa w święta Bożego Narodzenia.

Adwent — to czas pokuty. Pokutę głoszą z świętą powagą prorocy, św. Jan Chrzciciel, sam Boski Zbawiciel. Czyńcie pokutę!
Wzbudziwszy więc szczery żal za grzechy, postanówmy unikać ich w przyszłości jako największego zła; odprawmy następnie szczerą spowiedź adwentową i tak oczekujmy z wewnętrznym spokojem przyjścia Pana. I jeszcze jedno! Z tą wewnętrzną pokutą powinna się łączyć zewnętrzna, ta zaś polega na umartwieniu ciała i wyrzeczeniu się zewnętrznych, choćby godziwych zabaw.
Pełna ufności tęsknota, skupienie, pokuta i modlitwa, oto
pobożne uczucia i cnoty, które duszę każdego wiernego w tym
świętym czasie przejmować i zdobić powinny. Czytaj dalej Adwent. Cel i znaczenie