Cytaty

Św. Alfons de Liguori – O mękach piekielnych

Św. Alfons de Liguori –  O mękach piekielnych

Nie możesz znieść, gdy iskra ze świecy spadnie na twoją rękę, jakże więc wytrzymasz w tym jeziorze ognia, który cię będzie pożerał, pozbawionego pociechy, opuszczonego przez wszystkich i to przez całą wieczność?

Czytaj dalej Św. Alfons de Liguori – O mękach piekielnych

NAJŚWIĘTSZA MARYJA PANNA OGŁASZA SIĘ KRÓLOWĄ KORONY POLSKIEJ W 1610 R.

NAJŚWIĘTSZA MARYJA PANNA OGŁASZA SIĘ KRÓLOWĄ KORONY POLSKIEJ W 1610 R.

Wywyższyła nas Królowa Nieba, wejrzawszy na pokorę naszą, na męczeństwo przodków naszych, na świętość naszych świętych i na chęci nasze dobre, a zupełnie oddane sprawie Bożej; wejrzała i na przyszłość naszą, widziała błędy, które nas do upadku przywiodą, a przecie i wtedy — o dobroci Maryi niezmierzona i nigdy dość nie wywdzięczona! — Chciała nam być Królową i Pocieszycielką. Że była — wiemy.

Czytaj dalej NAJŚWIĘTSZA MARYJA PANNA OGŁASZA SIĘ KRÓLOWĄ KORONY POLSKIEJ W 1610 R.

O niepokalanym Sercu Najświętszej Maryi Panny Katolickie Rekolekcje Adwentowe A.D. 2015. Nauka XII

O niepokalanym Sercu Najświętszej Maryi Panny.

Katolickie Rekolekcje Adwentowe A.D. 2015.

Nauka XII

Czytaj dalej O niepokalanym Sercu Najświętszej Maryi Panny Katolickie Rekolekcje Adwentowe A.D. 2015. Nauka XII

Miłość bliźniego to znak prawdziwej miłości ku Matce Bożej Katolickie Rekolekcje Adwentowe A.D. 2015. Nauka XI

Miłość bliźniego to znak prawdziwej miłości ku Matce Bożej.

Katolickie Rekolekcje Adwentowe A.D. 2015.

Nauka XI

Czytaj dalej Miłość bliźniego to znak prawdziwej miłości ku Matce Bożej Katolickie Rekolekcje Adwentowe A.D. 2015. Nauka XI

O miłości ku Panu Jezusowi, Boskiemu Synowi Najświętszej Maryi Panny Katolickie Rekolekcje Adwentowe A.D. 2015. Nauka X

O miłości ku Panu Jezusowi, Boskiemu Synowi Najświętszej Maryi Panny

Katolickie Rekolekcje Adwentowe A.D. 2015.

Nauka X

Czytaj dalej O miłości ku Panu Jezusowi, Boskiemu Synowi Najświętszej Maryi Panny Katolickie Rekolekcje Adwentowe A.D. 2015. Nauka X

Maryja nauczycielką prawdziwej miłości Katolickie Rekolekcje Adwentowe A.D. 2015. Nauka IX

Maryja nauczycielką prawdziwej miłości.

Katolickie Rekolekcje Adwentowe A.D. 2015.

Nauka IX

Czytaj dalej Maryja nauczycielką prawdziwej miłości Katolickie Rekolekcje Adwentowe A.D. 2015. Nauka IX

Maryja opiekunką umierających Katolickie Rekolekcje Adwentowe A.D. 2015. Nauka VIII

Maryja opiekunką umierających.

Katolickie Rekolekcje Adwentowe A.D. 2015.

Nauka VIII

Czytaj dalej Maryja opiekunką umierających Katolickie Rekolekcje Adwentowe A.D. 2015. Nauka VIII

Maryja ucieczką zostających w pokusach Katolickie Rekolekcje Adwentowe A.D. 2015. Nauka VII

Maryja ucieczką zostających w pokusach.

Katolickie Rekolekcje Adwentowe A.D. 2015.

Nauka VII

Czytaj dalej Maryja ucieczką zostających w pokusach Katolickie Rekolekcje Adwentowe A.D. 2015. Nauka VII

Miłość Maryi rękojmią zbawienia naszego. Katolickie Rekolekcje Adwentowe A.D. 2015. Nauka VI

Miłość Maryi rękojmią zbawienia naszego.

Katolickie Rekolekcje Adwentowe A.D. 2015.

Nauka VI

Czytaj dalej Miłość Maryi rękojmią zbawienia naszego. Katolickie Rekolekcje Adwentowe A.D. 2015. Nauka VI

Maryja ucieczką grzeszników Katolickie Rekolekcje Adwentowe A.D. 2015. Nauka V

Maryja ucieczką grzeszników.

Katolickie Rekolekcje Adwentowe A.D. 2015.

Nauka V

Czytaj dalej Maryja ucieczką grzeszników Katolickie Rekolekcje Adwentowe A.D. 2015. Nauka V

Matka Boża łaski pełna Katolickie Rekolekcje Adwentowe A.D. 2015. Nauka IV

Matka Boża łaski pełna.

Katolickie Rekolekcje Adwentowe A.D. 2015.

Nauka IV

Czytaj dalej Matka Boża łaski pełna Katolickie Rekolekcje Adwentowe A.D. 2015. Nauka IV

Królestwo Chrystusa i Maryi

Królestwo Chrystusa i Maryi

Drugi rok już mija od chwili, kiedy świat cały katolicki nadsłuchiwał pilnie głosu rozlegającego się ze wzgórz watykańskich i serca wszystkich raźniej zabiły w piersiach a oczy żywszym zapłonęły blaskiem na słowa Namiestnika Chrystusowego. Był to dzień, kiedy papież Pius XI ogłaszał wiernym święto Królestwa Chrystusowego i przeznaczał je na ostatnią niedzielę października. Chrystus królem! Zawsze On był królem, ale świat zapominający o Bogu i nieznający prawd nadprzyrodzonych, potrzebował głośnego wezwania i przypomnienia, że nad wszystkim panuje Bóg-Człowiek, Jezus Chrystus.

Czytaj dalej Królestwo Chrystusa i Maryi

x. Pesch – Kościół Ukrzyżowanego

CHRZEŚCIJAŃSKA FILOZOFIA ŻYCIA

Kościół Ukrzyżowanego

x. TILMANN PESCH SI
  1. Kościół Chrystusa można poznać z jego historii w ciągu wieków, po szczególnym znaku charakterystycznym: był on założony przez Ukrzyżowanego i nosi na sobie piętno swego Założyciela. Zaledwo się ukazał na widowni świata, zaraz go spotkały najkrwawsze prześladowania, podobnie jak jego Założyciela. Prześladowania te zmieniały w rozmaitych czasach wygląd zewnętrzny, zawsze jednak trwały i trwają po dziś dzień.

Dzieło Chrystusa nie może być przeprowadzone bez walki i przeciwieństwa. Doznał tego Zbawiciel na sobie i przepowiedział to również swojemu Kościołowi (Mt. 10, 16-23; Jan 16, 2).

Dla Chrystusa przede wszystkim Kościół bywa prześladowany i wzgardzony (Mt. 5, 11; Jan 9, 15).

Prześladują urząd nauczycielski Kościoła, bo Kościół chce poddać wszelki rozum Bogu (2 Kor. 10, 5), bo Kościół zna tylko Chrystusa ukrzyżowanego, który dla pogan był głupstwem, a dla żydów zgorszeniem (1 Kor. 1, 23).

Czytaj dalej x. Pesch – Kościół Ukrzyżowanego

x. Pesch – Walka z namiętnościami (CHRZEŚCIJAŃSKA FILOZOFIA ŻYCIA)

CHRZEŚCIJAŃSKA FILOZOFIA ŻYCIA

x. Tilman Pesch SI

Walka z namiętnościami

1. Chrystianizm obiecał ludziom pokój i pokój ten przyniósł, lecz nie jest to pokój z całym światem, lecz pokój z Bogiem, który tu jest mocą dobrych.

Pokój ten z istoty swej zawiera walkę przeciwko wszystkiemu, co się sprzeciwia Bogu i dobru. Przymierze z tym, co przeciwne Bogu i dobru, byłoby walką wypowiedzianą Bogu.

Jeżeli chcesz w tej walce zwyciężyć, musisz zawsze trzymać stronę Boga przeciwko sobie.

Bóg nienawidzi pokoju tych, których do walki powołał; jest On niemniej Bogiem zastępów i wojowników, jak Bogiem pokoju.

Czytaj dalej x. Pesch – Walka z namiętnościami (CHRZEŚCIJAŃSKA FILOZOFIA ŻYCIA)

Sedewakantyści następcami niewiernego Św. Tomasza

Sedewakantyści następcami niewiernego Św. Tomasza

Zganił Pan Jezus więc Tomasza, a z nim zganił także owych wszystkich, którzy wzorem jego powiadają: Gdybym sam widział, sam się namacalnie przekonał, tobym uwierzył. Jeżeliby wszystkie prawdy wiary naszej były dostępne i dla rozumu pojętne; gdybyśmy o każdym artykule religii sami dowodne, niewątpliwie mieli przekonanie, wtedy wiara nie miałaby żadnej zasługi, ani też prawa do nagrody. Za to na przykład, żeby ktoś, widząc jasne słońce, uznał, że ono świeci, za to, powiadam, nie należałaby się mu żadna zapłata. Błogosławieni ci, którzy nie widzieli, a uwierzyli, tak mówi sam Chrystus Pan; błogosławieni ci chrześcijanie, którzy słowom Chrystusa ufają. Jego zapewnieniom wiarę dają i choć rozumem nie pojmują, uznają za prawdę to wszystko, co Chrystus Pan uczył. Taka wiara jest przezwyciężeniem pychy własnej, pychy rozumu; taka jest miła Panu Bogu i zasługująca na nagrodę.

Wierzmy, bo wiara, mając obietnicę wielkiej nagrody, dodaje odwagi, ochoty i męstwa do wytrwania w dobrem. Wierzmy, choć niektórych prawd religii naszej nie pojmujemy. Nadejdzie kiedyś czas, a wszystko pojmiemy i zrozumiemy, oglądając Pana Boga twarzą w twarz.

Czytaj dalej Sedewakantyści następcami niewiernego Św. Tomasza

Na Uroczystość Siedmiu Boleści NMP

Na Uroczystość Siedmiu Boleści NMP

Nie nauczymy się kochać Jezusa dopóki, dopóty nie będziemy umieli cierpieć, a nigdy nie nauczymy się kochać Jezusa, jeśli nie będziemy kochali Maryi; nigdy też nie nauczymy się kochać Maryi, jeśli Jej nie będziemy szukali przy krzyżu, bo chcąc Ją kochać, możemy ją tylko jako Matkę kochać, a Ona właśnie pod krzyżem Matką nam została i tam Ją znajdziemy. Chcesz kochać Jezusa, musisz Go kochać na krzyżu: chcesz kochać Maryę, kochaj ją w Boleści z mieczem w sercu. Pod krzyżem pojęła Marya tajemnicę krzyża i tam dopiero uczynił Ją Chrystus Matką naszą; pod krzyżem my zrozumiemy tajemnicę krzyża i tam zostaniemy dziećmi Maryi!

Czytaj dalej Na Uroczystość Siedmiu Boleści NMP

Święta Wiara Katolicka a sedewakantyści

Święta Wiara Katolicka a sedewakantyści

To zaś, co książę pasterzy i wielki pasterz owiec,

Jezus Chrystus Pan, ustanowił w osobie św. Piotra

DLA ZBAWIENIA WIECZNEGO i trwałego dobra Kościoła,

MUSI USTAWICZNIE TRWAĆ W KOŚCIELE,

który z Jego woli założony na skale

NIEPRZERWANIE będzie stał mocno aż do końca wieków.

Sobór Watykański, Konstytucja Dogmatyczna PASTOR AETERNUS (Denz. 1826)

Wiara Katolików w istnienie nieprzerwanego Prymatu Św. Piotra, wraz z Sukcesją Apostolską i pełnią jurysdykcji, wynika ze zdrowego rozsądku oraz słów Pana Jezusa i z nieomylnych orzeczeń Świętego Magisterium.

Święty Sobór Watykański uroczyście potwierdził 18 lipca A. D. 1870, że w Kościele musi ustawicznie i nieprzerwanie trwać władza Papieży. Pan Jezus zbudował swój Kościół na Skale, której permanentna eliminacja, jak chcą tego sedewakantyści, oznacza zniszczenie Kościoła, który nie może istnieć bez tego Fundamentu.

Poniżej zestawienie podstawowych błędów sedewakantystów oraz katolicki wykład na temat Wiary teologicznej.

Warto nadmienić, że sedewakantyści nie rozróżniają Wiary, wynikającej z Nauczania, od wiedzy.

Herezje sedewakantystów sprowadzają się do następujących błędów:

  1. Zakwestionowanie nauczania Soboru Watykańskiego o nieprzerwanym Prymacie,
  2. Realne usankcjonowanie tezy o zniszczeniu jurysdykcji Kościoła Świętego Rzymsko-Katolickiego i jego hierarchii,
  3. Złamanie dyscypliny poprzez święcenia biskupie bez mandatu oraz rozdzielanie sakramentów bez jurysdykcji,
  4. Głoszenie się przez sedewakantystów Kościołem Chrystusowym bez znamienia Jedności, Świętości i Apostolskości,
  5. Manipulacja zasadą salus animarum,
  6. Stosowanie epikeji w przypadku braku możliwości jej stosowania.

Czytaj dalej Święta Wiara Katolicka a sedewakantyści

Życie to praca, boleść i walka Katolickie Rekolekcje Adwentowe A.D. 2014. Nauka IX – ostatnia

Życie to praca, boleść i walka

Katolickie Rekolekcje Adwentowe A.D. 2014.

Nauka IX – ostatnia

Przedmiotem prac naszych powinno być sumienne i ścisłe wypełnianie wszystkich obowiązków naszych względem tych, z którymi w jakimkolwiek stosunku żyjemy. Stosunek ten jest trojaki i trojakiego rodzaju obowiązki z niego wypływają: obowiązki względem Boga, względem ludzi i względem nas samych. Stosunek nasz względem Boga jest stosunkiem stworzenia do Stwórcy; względem bliźnich jest stosunkiem brata do brata; a co do nas samych ten stosunek wypływa z tego ścisłego związku, jaki zachodzi między ciałem i duchem.
Wypełniając obowiązki względem Boga, nic nam to nie pomoże, jeśli
zgwałcimy obowiązki względem ludzi i odwrotnie. Od Boga powinniśmy zacząć, a na człowieku z miłości Boga zakończyć, bo dopiero wówczas, kiedy jasno poznamy, jak mamy Boga kochać, nauczymy się także, jak mamy ludzi kochać; bo są ludzie, którzy są przekonani, że pracują, że obowiązki swoje wypełniają, a tymczasem to nieprawda; oni pracują, ale i cel i sposób ich pracy zwichnięty: i źle zrozumiawszy obowiązek, źle go też i dopełniają. I niejedna sądzi się być wzorem dobrej matki, a przewrotnym wychowaniem gubi własne dziecko docześnie i wiecznie. Bo do jasnego pojęcia obowiązków nie użyli prawa Bożego, ale prawa świata. Czytaj dalej Życie to praca, boleść i walka Katolickie Rekolekcje Adwentowe A.D. 2014. Nauka IX – ostatnia

Jakie życie, taka śmierć; jaka śmierć, taka wieczność Katolickie Rekolekcje Adwentowe A.D. 2014. Nauka VIII

Jakie życie, taka śmierć; jaka śmierć, taka wieczność

Katolickie Rekolekcje Adwentowe A.D. 2014.

Nauka VIII

Życia i wiary połączyć z sobą nigdy nie umiemy lub raczej nie chcemy. Święty Augustyn twierdzi, że nasze uczucia co do śmierci powinny się zgadzać z uczuciem względem Boga. Powinniśmy i kochać i bać się Boga, powinniśmy i kochać i bać się śmierci. Ale bojaźń powinna z miłości wypływać. Powinniśmy się bać Boga, zważając na nieskończoną sprawiedliwość Jego; powinniśmy kochać Boga poznając nieskończoną dobroć i miłosierdzie Jego. Tak też powinniśmy i kochać i bać się tej śmierci. Widok i poznanie grzechów naszych powinno nam ją straszną czynić, ale ufność w dobroć i miłosierdzie Boskie, miłą i pożądaną. Śmierć jest straszna, jak każde bolesne rozłączenie. Śmierć jest błoga, jak każde radosne połączenie. Rozłącza nas z człowiekiem, a połącza nas z Bogiem; rozłącza nas z ziemią, a połącza nas z niebem. Śmierć jest straszną dla grzesznika, bo z nią się kończy szczęście jego, a rozpoczyna nędza wieczna; śmierć jest pożądaną dla sprawiedliwego, bo kończy cierpienie doczesne, a rozpoczyna życie chwały wiecznej. Bo sprawiedliwy, chociaż jest w szczęściu, zawsze nosi na dnie duszy swojej tęsknotę do Boga, którą tylko przez widzenie i posiadanie Boga zaspokoić może, a do tego widzenia i posiadania aby przyjść, przez śmierć przechodzić musi. Czytaj dalej Jakie życie, taka śmierć; jaka śmierć, taka wieczność Katolickie Rekolekcje Adwentowe A.D. 2014. Nauka VIII