Archiwa tagu: o modlitwie

[PDF] Katechizm Św. Alfonsa Liguoriego [Miejsce Piastowe 1931]

[PDF] Katechizm Św. Alfonsa Liguoriego [Miejsce Piastowe 1931]

O jakże piękna jest ta nasza święta wiara katolicka, która tyle wnosi światła i pociechy w rozum i serce! Jakie cenna jest też ta książka, w której zebrane są jej wszystkie główne prawdy i przepisy! Jest to najgłębszy traktat filozoficzny, który by w zachwyt był wprawił mędrców starego świata; jest to najlepszy poradnik wychowawczy i obywatelski, wskazujący jedynie pewną i skuteczną drogę do wykształcenia umysłu i serca, aby życia użyć dobrze dla siebie i drugich na czas i wieczność.
Komu potrzebna jest nauka i znajomość katechizmu? Najpierw dzieciom, a rodzice, którzy nie dbają, aby ich dzieci nauczyły się wcześnie a gruntownie katechizmu, są wprost odpowiedzialni za zbrodnie, jakie by one w późniejszym życiu popełnić mogły. Ale gruntowna i do wyżyn zawodowego wykształcenia świeckiego dostrojona znajomość katechizmu jest konieczna także dla dorosłej młodzieży, a więc i akademickiej, a gruntowna znajomość katechizmu, także potrzebną jest ludziom dojrzałym, bo bez niej sumienność i co za nią idzie wzajemne zaufanie między ludźmi prawie pomyśleć się nie da.

Czytaj dalej [PDF] Katechizm Św. Alfonsa Liguoriego [Miejsce Piastowe 1931]

[PDF] Św. Alfons de Liguori – O miłowaniu Pana Jezusa w życiu codziennym [Poznań 1917]

[PDF] Św. Alfons de Liguori – O miłowaniu Pana Jezusa w życiu codziennym [Poznań 1917]

Jeśli chcemy stale postępować w dobrym, miejmy zawsze przed oczyma duszy niektóre zasady i prawdy wieczne, jak np. następujące:
Wszystko na tej ziemi przemija, radość przemija i ból przemija; lecz wieczność nie przeminie nigdy. — Na cóż się zdadzą w godzinę śmierci wszystkie wielkości świata? — Cokolwiek nam przychodzi od Boga, pomyślność czy przeciwność, wszystko jest dobrem i nam na dobre wychodzi. — Potrzeba opuścić wszystko, by pozyskać wszystko. — Bez Boga niema pokoju prawdziwego. — Jedno tylko jest potrzebne: miłować Boga i zbawić duszę. — Jednego tylko trzeba się obawiać: grzechu. — Kto traci Boga, traci wszystko. — Kto niczego od świata nie pragnie, jest panem całego świata. — Kto się modli, ten się zbawi; kto się nie modli, ten się potępi. — Choćby i umrzeć, byle się Bogu przypodobać. — Niech kosztuje co chce, byle pozyskać Boga, nie będzie nigdy za drogo. — Niema pokuty za ciężkiej dla tego, kto na piekło sobie zasłużył. — Wszystko zniesie, kto się wpatruje w Jezusa Ukrzyżowanego. — Cokolwiek nie robi się dla Boga, obraca się w utrapienie. — Kto Boga jednego pragnie,
opływa we wszelkie dobra. — Błogosławiony kto z głębi szczerego serca może powiedzieć: Mój Jezu, Ciebie jednego pragnę i nic więcej.
— Kto miłuje Boga, we wszystkim znajduje wesele; kto nie miłuje Boga w niczym prawdziwego wesela nie znajdzie.

Czytaj dalej [PDF] Św. Alfons de Liguori – O miłowaniu Pana Jezusa w życiu codziennym [Poznań 1917]

[DJVU] x. Rolfus – Nauka WIARY i OBYCZAJÓW Kościoła Katolickiego wyłożona obszernie [Mikołów 1894]

[DJVU] x. Rolfus – Nauka WIARY i OBYCZAJÓW Kościoła Katolickiego wyłożona obszernie [Mikołów 1894]

Po cóż jestem na ziemi? Cóż jest mym ostatnim, jedynym i najwyższym celem, do którego zmierzać i  dążyć winienem? To pytanie winien sobie zadać każdy, do niego zastosować, winien wszystkie swe postępki i czyny.
Jakiś cel musi koniecznie mieć życie ludzkie na tym świecie. Życie bez celu jest czymś niepodobnym, sprzeciwiającym się naturze ludzkiej. Obejrzawszy się koło siebie, widzimy, że każde stworzenie jest do czegoś przeznaczone. Każdej rzeczy wartość polega
jedynie na tym, czy jest do czegoś przydatną.

Czytaj dalej [DJVU] x. Rolfus – Nauka WIARY i OBYCZAJÓW Kościoła Katolickiego wyłożona obszernie [Mikołów 1894]

[PDF] Bp Pelczar – Życie duchowne czyli Doskonałość chrześcijańska. T. 1 [Kraków 1886]

[PDF] Bp Pelczar – Życie duchowne czyli Doskonałość chrześcijańska. T. 1 [Kraków 1886]

Życie człowieka objawia się w poczwórnej postaci: jako życie zmysłowe, duchowe, towarzyskie i religijne. Człowiek bowiem jest najprzód z natury swojej istotą złożoną i dwa światy w sobie łączącą, stąd życie jego przyrodzone podwójną ma postać: zmysłową zarazem i duchową. Powtóre, jest on członkiem społeczeństwa, czyli wielkiej rodziny ludzkiej, której dobra, obowiązki, prace i boleści podziela, a stąd pochodzi życie towarzyskie albo społeczne. W reszcie, jest on dziełem Boga, od którego wziął początek i do którego winien dążyć, jako do ostatecznego końca, a stąd płynie życie religijne, dlatego tak nazwane, iż religia oznacza stosunek człowieka do Boga.

Czytaj dalej [PDF] Bp Pelczar – Życie duchowne czyli Doskonałość chrześcijańska. T. 1 [Kraków 1886]