Archiwa tagu: NMP

O Nabożeństwie do Najśw. Panny Marii [1947]

O NABOŻEŃSTWIE
DO NAJŚW. PANNY MARII

Każdy prawdziwy katolik jest czcicielem Najśw. Marii Panny, Matki Bożej, i na odwrót: kto tylko ma prawdziwe nabożeństwo do Marii, ten także jest dobrym dzieckiem Kościoła, wiernym uczniem Jezusa Chrystusa i nosi na sobie znak przeznaczenia do nieba.

Czytaj dalej O Nabożeństwie do Najśw. Panny Marii [1947]

Leon XIII – Encyklika ‚Supremi apostolatus officio’ (O modlitwie różańcowej) [Rzym 1883]

Leon XIII

Encyklika Supremi apostolatus officio

Do Czcigodnych Braci Patriarchów, Prymasów, Arcybiskupów, Biskupów i innych Ordynariuszy, utrzymujących pokój i jedność ze Stolicą Apostolską.
Czcigodni Bracia, pozdrowienie i błogosławieństwo apostolskie!

Obowiązek zleconego Nam najwyższego urzędu apostolskiego i nader trudne warunki obecnych czasów co dzień natarczywiej napominają Nas i prawie przymuszają, abyśmy – im cięższe ciosy spadają na Kościółtym troskliwiej nim się opiekowali i dbali o jego całość.

Czytaj dalej Leon XIII – Encyklika ‚Supremi apostolatus officio’ (O modlitwie różańcowej) [Rzym 1883]

Pius XI – Encyklika ‚INGRAVESCENTIBUS MALIS’ (O Różańcu Św. N. Maryi Panny) [Rzym 1937]

PIUS XI

Encyklika ‚INGRAVESCENTIBUS MALIS’

jego Świątobliwości Ojca Świętego, Piusa XI, do czcigodnych braci Patriarchów, Prymasów, Arcybiskupów, Biskupów i innych Ordynariuszów pokój i jedność ze Stolicą Apostolską utrzymujących, O różańcu św. N. Maryi P.

CZCIGODNI BRACIA POZDROWIENIE I BŁOGOSŁAWIEŃSTWO APOSTOLSKIE

Wobec wzrastającej fali zła (Ingravescentibus malis), szerzącego się w naszych czasach, oświadczyliśmy niejednokrotnie, świeżo zaś w encyklice Divini Redemptoris1, że jedynym na nie lekarstwem jest powrót do Chrystusa i świętych Jego przykazań. Bo On jeden „ma słowa żywota wiecznego”2; nie może bowiem ani jednostka ani społeczeństwojeśli wzgardzą Jego majestatem i prawem Bożymniczego utworzyć, co by zwolna w sposób wielce żałosny nie rozpadło się w gruzy.

Czytaj dalej Pius XI – Encyklika ‚INGRAVESCENTIBUS MALIS’ (O Różańcu Św. N. Maryi Panny) [Rzym 1937]

x. Dąbrowski – Homilia Na Narodzenie Najświętszej Panny Maryi.

x. Dąbrowski Tomasz – Homilie na niedziele i uroczyste święta całego roku [Warszawa 1911]

Na Narodzenie Najśw. P. Maryi.

Najmilsi! Kościół katolicki przeznacza każdy dzień  w roku na cześć któregoś ze Świętych Pańskich. Wiedząc atoli, że każdy człowiek w grzechu na świat przychodzi, nie wybiera do tej czci onego dnia, w którym się Święty urodził, lecz zwykle dzień jego śmierci i zowie ten dzień urodzinami Świętego dlatego, ponieważ on opuścił ziemię, a urodził się dla nieba.
Od tej stałej reguły trzy są tylko wyjątki w ciągu całego roku. Czytaj dalej x. Dąbrowski – Homilia Na Narodzenie Najświętszej Panny Maryi.

[PDF] o. Prokop Leszczyński – Żywot Matki Bożej [Wilno 1906]

[PDF] o. Prokop Leszczyński – Żywot Matki Bożej [Wilno 1906]

W miasteczku Galilejskim zwanym Kana niezbyt od Nazaretu odległym, a gdzie mieszkała cioteczna siostra Przenajświętszej Panny święta Salomea, matka świętego Jana Ewangelisty, miał się odbyć ślub małżeński, a według mniemania niektórych ojców świętych (Św. Augustyn; W. Beda; Św. Tomasz apud. CorneI. a Lapide ), właśnie tego przyszłego Apostoła i najulubieńszego ucznia Chrystusowego. Przenajświętsza Panna wiodąc od lat dziecinnych życie odosobnione, życie jakby zakonnicy, nie miała żadnych stosunków ze światem, a bardzo mało z rodziną.
Szczególnie unikała wszelkich zebrań się rodzinnych, chociażby najbliższych Jej krewnych, gdy takowe zebrania spowodowane były jakimi wesołymi obchodami, jak na przykład zaślubin lub urodzin.
Wtedy tylko i to rzadko się zdarzało, nawiedzała krewnych, gdy ich jaki smutek spotkał, jakie nieszczęście dotknęło. W czym także naśladować Ją powinny osoby Bogu poświęcone, w stosunkach swoich z rodziną trzymając się prawidła podanego im przez świętego Alfonsa, który powiada, że zakonnik lub zakonnica mogą podzielać smutki swoich krewnych, aby się za nich modlić, i jeśli potrzeba pocieszyć ich w Bogu. Lecz w uciechach ich nigdy współudziału brać nie powinni, bo wszelkie uciechy ziemskie, chociażby najniewinniejsze i najgodziwsze życiu poświęconemu bogomyślności obcymi być mają.

Czytaj dalej [PDF] o. Prokop Leszczyński – Żywot Matki Bożej [Wilno 1906]

[PDF] Św. Alfons de Liguori – Uwielbienia Maryi [Kraków 1877]

[PDF] Św. Alfons de Liguori – Uwielbienia Maryi [Kraków 1877]

Że przeto jest rzeczą pożyteczną i świętą uciekać się do pośrednictwa Maryi, wątpić o tym mogą ci tylko, którzy się wyrzekają wiary. Lecz czego prócz tego chcemy tu dowieść, to że pośrednictwo Maryi jest nawet koniecznym, niezbędnym, dla naszego zbawienia: n i e z b ę d n y m , powiadam, nie bezwzględnie, lecz według dokładnego teologicznego wyrażenia moralnie , to jest: że lubo w teorii bez takowego pośrednictwa może dusza dostąpić zbawienia, to jednak w praktyce jest to jakby niemożliwe.

Czytaj dalej [PDF] Św. Alfons de Liguori – Uwielbienia Maryi [Kraków 1877]