_Inferno

HEREZJE

Człowieka heretyka po pierwszym i wtórym strofowaniu się strzeż: wiedząc iż jest wywrócony, który takowy jest, i grzeszy, gdyż jest własnym sądem potępiony. (Tyt 3, 10-11)

Strzeżcie się pilnie fałszywych proroków,którzy do was przychodzą w odzieniu owczym, a wewnątrz są wilcy drapieżni. (Mt 7, 15)

Będzie bowiem czas, gdy zdrowej nauki nie ścierpią, ale według swoich pożądliwości nagromadzą sobie nauczycieli, mając świerzbiące uszy, i od prawdy słuch odwrócą, a obrócą się ku baśniom(2 Tm 4, 3-4)

Wszelako Syn człowieczy gdy przyjdzie, czyż znajdzie wiarę na ziemi? (Łk 18, 8)

O LOSIE HERETYKÓW I SCHIZMATYKÓW

Tak więc najpewniejszą rzeczą jest, że wszyscy ci, którzy trzymają się i bronią jakiegoś zdania przeciwnego rzymskiemu i katolickiemu Kościołowi, zrywając tym samym z nim jedność, jeśli z uporem pozostając w herezji lub schizmie zakończą życie, to za karę będą cierpieć wieczne męki w piekle, pomimo tego że mogło się wydawać, iż niektórzy z nich żyli uczciwie. Z pewnością, heretycy i schizmatycy, nawet jeżeli okazywaliby się jako skromni, życzliwi, wstrzemięźliwi i żyjący w czystości; nawet gdyby udzielali najhojniej jałmużny ubogim; nawet gdyby wytrwale modlili się do Boga, a w swych prośbach ze skruchą wylewaliby wiele łez; nawet gdyby prowadzili najbardziej surowe życie, i dokonywaliby zdumiewających dzieł; nawet gdyby chętnie i nieustraszenie ciała swe wydali na śmierć; ponieważ jednak są pyszni, i fałszywymi objaśnieniami wywracają Pismo święte, i rozrywają jedność Kościoła, nie mogą mieć prawdziwej miłości. Bóg się nimi brzydzi, i odrzuca ich od Swego Królestwa jako największych wrogów: i nie dostąpią oni zbawienia nigdy, chyba że z pokorą i posłuszeństwem podporządkują się Matce-Kościołowi, odrzucając swe fałszywe zapatrywania. Trwaj zatem w prawej, chrześcijańskiej i prawdziwej wierze; wierząc bez udawania w to, w co wierzy Kościół katolicki, i rozważając to, co on pobożnie rozważa.

http://www.ultramontes.pl/Ekskluzywizm.htm


O ŚWIĘTOŚCI KOŚCIOŁA

Kościół Chrystusowy jest święty nie tylko dlatego, że jego Założyciel jest święty, że celem jego jest uświęcenie dusz, ale także dlatego, że nauka jego, Sakramenty i kierownictwo są święte, to znaczy, że prowadzą do cnoty i świętości, że wszystkie środki, których Kościół używa, są wolne od grzechu (jakkolwiek nikt nie zaprzecza, że osoby, należące do hierarchii kościelnej, mogą ciężkie grzechy popełniać i zasłużyć sobie na potępienie).

Chrystus Pan musiał Kościół swój uczynić czymś doskonałym czyli świętym, bo jako Bóg nie mógł mieć upodobania w grzechu, ani stworzyć instytucji, która by nie prowadziła do świętości. Tak też mówi św. Paweł (Efez. 5, 25 i dd.): „Chrystus umiłował Kościół i samego siebie wydał zań, aby go poświęcił, oczyściwszy omyciem wody w słowie żywota: aby sam sobie wystawił Kościół chwalebny, nie mający zmazy, albo zmarszczku, albo czego takowego: ale iżby był święty i niepokalany„.

http://www.ultramontes.pl/dogmatyka_5_1_2_2.htm


Heretycy i schizmatycy są wyłączeni z piastowania urzędu papieskiego na mocy samego Boskiego prawa… muszą być bezwzględnie uważani za wykluczonych od zasiadania na tronie Stolicy Apostolskiej, która jest nieomylnym nauczycielem prawdy wiary i centrum kościelnej jedności.”

(Maroto, Institutiones Iuris Canonici 2, 784)


Nominacja na Urząd Prymatu. 1. Co jest wymagane przez Boskie prawo dla tej nominacji… wymagane dla ważności jest również, aby osoba wybrana była członkiem Kościoła; i dlatego, wykluczeni są heretycy i apostaci (przynajmniej publiczni).”

(Coronata, Institutiones Juris Canonici 1, 312).


„Wszyscy, przed którymi na mocy Boskiego prawa lub unieważniającego prawa kościelnego nie stoją przeszkody, spełniają warunki niezbędne [do wyboru na papieża]. Dlatego, mężczyzna, który posiada zdolność używania rozumu wystarczającą by przyjąć wybór i sprawować jurysdykcję i który jest rzeczywistym członkiem Kościoła może być ważnie wybrany, nawet jeśli jest tylko człowiekiem świeckim. Wykluczeni jako niezdolni do ważnego wyboru, są jednakże: wszystkie kobiety, dzieci, które jeszcze nie doszły do wieku dojrzałości, dotknięci nieuleczalną choroba umysłową, heretycy i schizmatycy.

(Wernz-Vidal, Ius Canonicum t. II, s. 415).


CODEX IURIS CANONICIS 1917

Can 188. Ob tacitam renuntiationem ab ipso iure admissam quaelibet officia vacant ipso facto et sine ulla declaratione, si clericus:

A fide catholica publice defecerit;


101 Herezji Antypapieża Jana Pawła II

http://www.patrickpollock.com/101heresiesjp2.html

http://www.romancatholicism.org/101-john-paul.html

101 Herezji Antypapieża Benedykta XVI

http://www.patrickpollock.com/101heresiesofbenedictxvitract2.html

http://www.romancatholicism.org/101-benedict.html

202 Herezje Antysoboru Watykańskiego 1962-1965

http://custodi.perso.neuf.fr/Heresies-VaticanII.pdf

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *


*

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

KRÓLOWO KORONY POLSKIEJ, Pogromczyni Wszystkich herezji, módl się za nami!