Archiwa kategorii: NMP

Na Uroczystość Siedmiu Boleści NMP

Na Uroczystość Siedmiu Boleści NMP

Nie nauczymy się kochać Jezusa dopóki, dopóty nie będziemy umieli cierpieć, a nigdy nie nauczymy się kochać Jezusa, jeśli nie będziemy kochali Maryi; nigdy też nie nauczymy się kochać Maryi, jeśli Jej nie będziemy szukali przy krzyżu, bo chcąc Ją kochać, możemy ją tylko jako Matkę kochać, a Ona właśnie pod krzyżem Matką nam została i tam Ją znajdziemy. Chcesz kochać Jezusa, musisz Go kochać na krzyżu: chcesz kochać Maryę, kochaj ją w Boleści z mieczem w sercu. Pod krzyżem pojęła Marya tajemnicę krzyża i tam dopiero uczynił Ją Chrystus Matką naszą; pod krzyżem my zrozumiemy tajemnicę krzyża i tam zostaniemy dziećmi Maryi!

Czytaj dalej Na Uroczystość Siedmiu Boleści NMP

[DJVU] x. Krechowiecki – Niepokalana Bogarodzica Marya w świetle Ewangelii i Ojców Kościoła. T. 1 [Wiedeń 1890]

[DJVU] x. Krechowiecki – Niepokalana Bogarodzica Marya w świetle Ewangelii i Ojców Kościoła. T. 1 [Wiedeń 1890]

Magnificat anima mea Dominum! Wielbią dusze nasze Pana, i rozradował się duch nasz w Bogu Zbawicielu naszym, iż wejrzał na nędzę i potrzeby służebników swoich, i nam biednym, maluczkim, ułomnym Najśw. Rodzicielkę swoją za Matkę i Skarbniczkę łask wszelkich darował. Cześć i chwała bez końca, na wieki nieskończonemu Miłosierdziu Pana, który nam tak wielkie rzeczy uczynił! Uwielbienie i miłość na zawsze Tobie, Najlepsza Matko, za twoją opiekę, czułość, za Twoje milosne serca wylanie. My się dziś w pokorze do stóp Twoich ścielemy, synowską Ci wierność i przywiązanie ślubując. Dar to ubogi, licha ofiara, – wiemy o tym, Pani! Ale i to wiemy, że nią nie wzgardzi Macierzyńskie serce. Przyjmij więc ją, Matko jedyna, do miłosnego nas łona przygarnij, błogosław dziś, w każdej chwili życia i w śmierci godzinie.

Czytaj dalej [DJVU] x. Krechowiecki – Niepokalana Bogarodzica Marya w świetle Ewangelii i Ojców Kościoła. T. 1 [Wiedeń 1890]

[PDF] x. Mrowiński – O czci Matki Boskiej w Polsce [Lwów 1886]

[PDF] x. Mrowiński – O czci Matki Boskiej w Polsce [Lwów 1886]

Praojcowie nasi wyuczeni przez św. Wojciecha, że wszystkie łaski Boże spływają z nieba na ziemię przez przyczynę Maryi, oddali się w szczególny sposób czci jej, już w zaraniu naszego dziejowego życia. Samo imię Maryi było tak czczone w narodzie naszym, że jeszcze na początku XVII. wieku, jak pisze uczony Justyn Miechowita, (Dist. 226, n. 57), żadnej niewieście nie dawano na chrzcie imienia Maryi. Wszelkie nabożeństwa, odnoszące się do czci Maryi, rozwinęły się
u nas wcześniej i piękniej niż gdziekolwiek. Pieśń Bogarodzica była hymnem narodowym, najwspanialsze świątynie jak np. w Krakowie, Częstochowie, Gdańsku były pod wezwaniem Maryi wznoszone, a w życiu domowym i kościelnym, najulubieńsze i najokazalsze nabożeństwa do czci N. Maryi P. się odnosiły. Królowie, panowie i panie w Polsce, używali całego wpływu, aby rozszerzyć jak najwięcej cześć Najśw. Panny. Duchowieństwo poświęcało jej wymowę uczeni najpiękniejsze perły geniuszu swojego, a prosty i dobry ludek całe piękne i czyste serce swoje. Tę cześć wielką i serdeczną narodu dla N. Maryi P. opisałem wam, Bracia najmilsi, w niniejszej książeczce.
N. Marya P. za tyle dowodów czci i miłości, okazała się narodowi naszemu najhojniejszą w łaski Królową. Największe bowiem zwycięstwa, gdzie się ważyły losy Rzeczypospolitej, odniesione zostały cudownie za jej przyczyną. Stąd też naród polski czci Maryę szczególnie ulubionym tytułem: Królowa Polska, lub Królowa Korony polskiej. Temu nabożeństwu zawdzięcza ojczyzna nasza ten wielki przywilej nieba, że ma bardzo wielu Świętych, i że Polska tyle razy nazwaną została Matką Świętych. Bo istotnie pobojowiska na całej polskiej ziemi, gdzie walczono za wiarę z hasłem Jezus, Marya! przesiąkłe są krwią Męczenników, tak, iż Paweł V, papież, posłom polskim proszącym go o relikwie Świętych powiedział: Każda piędź ziemi waszej przesiąkłej krwią Męczenników, relikwią jest.
Czytaj dalej [PDF] x. Mrowiński – O czci Matki Boskiej w Polsce [Lwów 1886]

Wartość Łaski Bożej a Niepokalane Poczęcie

Wartość Łaski Bożej a Niepokalane Poczęcie NMP

Działaj zawsze w łasce i z łaski, by uczynki twoje były święte i zasługujące; zarazem staraj się o cnoty doskonałe. Pamiętaj tylko, ze życie nasze krótkie i szybko upływa, jak rzeka do morza, i że cokolwiek tu zarobisz, to ci zostanie na całą wieczność; czyż więc bę- dziesz zasypiać gnuśnie, żeby się potem obudzić z próżnymi rękoma. Pamiętaj również, że dusza twoja jest oblubienicą Jezusa Chrystusa, na Chrzcie św. od zmazy grzechu oczyszczoną, pierścieniem wiary zaślubioną i do domu Oblubieńca, to jest do Kościoła wprowadzoną; patrz wtedy, by nie tylko dochowała wiary Oblubieńcowi swemu, ale by z miłości ku Niemu ozdobiła się cnotami, jakby drogimi szatami, i stała się, o ile można, podobną do Niepokalanej. Czytaj dalej Wartość Łaski Bożej a Niepokalane Poczęcie

Niepokalane Poczęcie NMP uczy jak brzydzić się grzechem

Niepokalane Poczęcie NMP uczy jak brzydzić się grzechem

Prawdziwie jesteś Królową miłosierdzia, nie ma bowiem grzesznika tak zrozpaczonego, tak nędznego, któremu byś nie wyjednała miłosierdzia, skoro się podda Twoim rządom. Zaiste, gdy patrzę na Ciebie, o Pani, widzę tylko miłosierdzie, bo dla nędznych stałaś się Matką Bożą, dla nędznych zrodziłaś miłosierdzie. Zewsząd otaczasz nas miłosierdziem, o Pani, i zdajesz się troszczyć tylko o nędznych, ich za synów przyjęłaś, nad nimi rządy rozpostarłaś. Któżby więc do Ciebie przystąpić się lękał? Któż nie otrzyma tego, o co prosi? — Chyba ten, który za nędznego nie chce się uznać. (Św. Anzelm)

Czytaj dalej Niepokalane Poczęcie NMP uczy jak brzydzić się grzechem

Kto czyni grzech z diabła jest (I J 3,8) Niepokalane Poczęcie NMP jako artykuł wiary

Kto czyni grzech z diabła jest (I J 3,8) Niepokalane Poczęcie NMP jako artykuł wiary

Oparty na słowach Pisma św. i na ustnym podaniu, wierzył od początku Kościół Św., że Najśw. Panna od pierwszej chwili poczęcia za szczególnym przywilejem Bożym od wszelkiej zmazy grzechu była zachowaną. Tej zaś wiary ubiegłych wieków dowodem jest nieprzerwany szereg świadectw Ojców i Doktorów Św., orzeczenia niektórych Soborów, liczne bractwa, obrazy, ołtarze, świątynie, zakłady pod wezwaniem tej Tajemnicy, znane wszystkim Godzinki, a szczególnie święto Niepokalanego Poczęcia, już wcześnie w wielu kościołach zaprowadzone, a później przez Papieży po całym świecie rozpowszechnione.
Wiarę tę podzielał z całym Kościołem naród polski i od wielu wieków śpiewał z zapałem: „Witaj święta i poczęta niepokalanie — Marya, śliczna lilija nasze kochanie ; jak zaś głęboko zakorzenioną była cześć Niepokalanej Dziewicy, poznać stąd można że słynna Akademia krakowska nie przyjmowała do grona profesorów swoich nikogo, któryby się nie zobowiązał przysięgą, że będzie bronił tego przywileju Bogarodzicy. Czytaj dalej Kto czyni grzech z diabła jest (I J 3,8) Niepokalane Poczęcie NMP jako artykuł wiary

Świadectwo Św. Dionizego Aeropagity po spotkaniu NMP

Świadectwo Św. Dionizego Aeropagity po spotkaniu NMP

„Wyznaję wobec Boga, mój najdostojniejszy Panie, iż nie przypuszczałem nigdy, ażeby, prócz Stwórcy najwyższego i najlepszego, mogło być przez ludzi widziane albo tylko wyobrażone coś podobnego, jak to, na com ja patrzał nie samym wzrokiem duszy, ale i ciała, co widziałem i w co wpatrywałem się własnymi oczami, gdym się znalazł w obecności Boskiego wizerunku, wyższego nad wszystkie duchy niebieskie, w obecności przenajświętszej Matki Jezusa Chrystusa, Pana naszego, a czego dała mi dostąpić dobroć Boża, Czytaj dalej Świadectwo Św. Dionizego Aeropagity po spotkaniu NMP

[PDF] Św. Alfons de Liguori – Bądź dzieckiem Maryi [Warszawa 1932]

[PDF] Św. Alfons de Liguori – Bądź dzieckiem Maryi [Warszawa 1932]

Wszyscy święci i święte byli gorliwymi czcicielami Maryi. I nic w tem dziwnego, bo nabożeństwo do Matki Boskiej, jak zapewnia pewien mąż świętobliwy, jest najlepszym dowodem, że znajdujemy się na drodze zbawienia. Ojciec Nirenberg zaś twierdzi, że słudzy Maryi w szczególniejszy sposób będą cześć odbierali w niebie, że w tym przybytku chwały wiecznej będą przybrani w szaty, odznaczające się blaskiem i bogactwem tak, że od razu ich będzie można poznać, jako wybrańców tej Królowej Najświętszej i osób Jej dworu.
O, chrześcijaninie! uczyń takie postanowienie, jak Św. Jan Berchmans: nie spocznę, aż wyrobię w sobie najczulsze nabożeństwo do Maryi, Matki mojej.

Czytaj dalej [PDF] Św. Alfons de Liguori – Bądź dzieckiem Maryi [Warszawa 1932]

Uroczystość Siedmiu Boleści Maryi Panny

x. Piotr Skarga

Uroczystość Siedmiu Boleści Maryi Panny

Jak niezmiernemi i jakiej przed Bogiem ceny, były boleści poniesione przez Najświętszą Maryę Pannę w ciągu całego Jej życia, a najbardziej podczas Męki i śmierci najdroższego Jej Syna, jest już to dowodem, że na ich uczczenie Kościół Boży odrębne święto ustanowił. Łącząc się przeto w duchu z tą intencyą Kościoła, święćmy dzisiejszą uroczystość przez rozważanie, że niezmierne boleści Maryi uczyniły Ją Królową Męczenników, gdyż i dłużej cierpiała i większe ponosiła cierpienia niż wszyscy razem Męczennicy.

Czytaj dalej Uroczystość Siedmiu Boleści Maryi Panny

O Nabożeństwie do Najśw. Panny Marii [1947]

O NABOŻEŃSTWIE
DO NAJŚW. PANNY MARII

Każdy prawdziwy katolik jest czcicielem Najśw. Marii Panny, Matki Bożej, i na odwrót: kto tylko ma prawdziwe nabożeństwo do Marii, ten także jest dobrym dzieckiem Kościoła, wiernym uczniem Jezusa Chrystusa i nosi na sobie znak przeznaczenia do nieba.

Czytaj dalej O Nabożeństwie do Najśw. Panny Marii [1947]

Leon XIII – Encyklika ‚Supremi apostolatus officio’ (O modlitwie różańcowej) [Rzym 1883]

Leon XIII

Encyklika Supremi apostolatus officio

Do Czcigodnych Braci Patriarchów, Prymasów, Arcybiskupów, Biskupów i innych Ordynariuszy, utrzymujących pokój i jedność ze Stolicą Apostolską.
Czcigodni Bracia, pozdrowienie i błogosławieństwo apostolskie!

Obowiązek zleconego Nam najwyższego urzędu apostolskiego i nader trudne warunki obecnych czasów co dzień natarczywiej napominają Nas i prawie przymuszają, abyśmy – im cięższe ciosy spadają na Kościółtym troskliwiej nim się opiekowali i dbali o jego całość.

Czytaj dalej Leon XIII – Encyklika ‚Supremi apostolatus officio’ (O modlitwie różańcowej) [Rzym 1883]

Pius XI – Encyklika ‚INGRAVESCENTIBUS MALIS’ (O Różańcu Św. N. Maryi Panny) [Rzym 1937]

PIUS XI

Encyklika ‚INGRAVESCENTIBUS MALIS’

jego Świątobliwości Ojca Świętego, Piusa XI, do czcigodnych braci Patriarchów, Prymasów, Arcybiskupów, Biskupów i innych Ordynariuszów pokój i jedność ze Stolicą Apostolską utrzymujących, O różańcu św. N. Maryi P.

CZCIGODNI BRACIA POZDROWIENIE I BŁOGOSŁAWIEŃSTWO APOSTOLSKIE

Wobec wzrastającej fali zła (Ingravescentibus malis), szerzącego się w naszych czasach, oświadczyliśmy niejednokrotnie, świeżo zaś w encyklice Divini Redemptoris1, że jedynym na nie lekarstwem jest powrót do Chrystusa i świętych Jego przykazań. Bo On jeden „ma słowa żywota wiecznego”2; nie może bowiem ani jednostka ani społeczeństwojeśli wzgardzą Jego majestatem i prawem Bożymniczego utworzyć, co by zwolna w sposób wielce żałosny nie rozpadło się w gruzy.

Czytaj dalej Pius XI – Encyklika ‚INGRAVESCENTIBUS MALIS’ (O Różańcu Św. N. Maryi Panny) [Rzym 1937]

x. Dąbrowski – Homilia Na Narodzenie Najświętszej Panny Maryi.

x. Dąbrowski Tomasz – Homilie na niedziele i uroczyste święta całego roku [Warszawa 1911]

Na Narodzenie Najśw. P. Maryi.

Najmilsi! Kościół katolicki przeznacza każdy dzień  w roku na cześć któregoś ze Świętych Pańskich. Wiedząc atoli, że każdy człowiek w grzechu na świat przychodzi, nie wybiera do tej czci onego dnia, w którym się Święty urodził, lecz zwykle dzień jego śmierci i zowie ten dzień urodzinami Świętego dlatego, ponieważ on opuścił ziemię, a urodził się dla nieba.
Od tej stałej reguły trzy są tylko wyjątki w ciągu całego roku. Czytaj dalej x. Dąbrowski – Homilia Na Narodzenie Najświętszej Panny Maryi.

[PDF] o. Prokop Leszczyński – Żywot Matki Bożej [Wilno 1906]

[PDF] o. Prokop Leszczyński – Żywot Matki Bożej [Wilno 1906]

W miasteczku Galilejskim zwanym Kana niezbyt od Nazaretu odległym, a gdzie mieszkała cioteczna siostra Przenajświętszej Panny święta Salomea, matka świętego Jana Ewangelisty, miał się odbyć ślub małżeński, a według mniemania niektórych ojców świętych (Św. Augustyn; W. Beda; Św. Tomasz apud. CorneI. a Lapide ), właśnie tego przyszłego Apostoła i najulubieńszego ucznia Chrystusowego. Przenajświętsza Panna wiodąc od lat dziecinnych życie odosobnione, życie jakby zakonnicy, nie miała żadnych stosunków ze światem, a bardzo mało z rodziną.
Szczególnie unikała wszelkich zebrań się rodzinnych, chociażby najbliższych Jej krewnych, gdy takowe zebrania spowodowane były jakimi wesołymi obchodami, jak na przykład zaślubin lub urodzin.
Wtedy tylko i to rzadko się zdarzało, nawiedzała krewnych, gdy ich jaki smutek spotkał, jakie nieszczęście dotknęło. W czym także naśladować Ją powinny osoby Bogu poświęcone, w stosunkach swoich z rodziną trzymając się prawidła podanego im przez świętego Alfonsa, który powiada, że zakonnik lub zakonnica mogą podzielać smutki swoich krewnych, aby się za nich modlić, i jeśli potrzeba pocieszyć ich w Bogu. Lecz w uciechach ich nigdy współudziału brać nie powinni, bo wszelkie uciechy ziemskie, chociażby najniewinniejsze i najgodziwsze życiu poświęconemu bogomyślności obcymi być mają.

Czytaj dalej [PDF] o. Prokop Leszczyński – Żywot Matki Bożej [Wilno 1906]

[PDF] Św. Alfons de Liguori – Uwielbienia Maryi [Kraków 1877]

[PDF] Św. Alfons de Liguori – Uwielbienia Maryi [Kraków 1877]

Że przeto jest rzeczą pożyteczną i świętą uciekać się do pośrednictwa Maryi, wątpić o tym mogą ci tylko, którzy się wyrzekają wiary. Lecz czego prócz tego chcemy tu dowieść, to że pośrednictwo Maryi jest nawet koniecznym, niezbędnym, dla naszego zbawienia: n i e z b ę d n y m , powiadam, nie bezwzględnie, lecz według dokładnego teologicznego wyrażenia moralnie , to jest: że lubo w teorii bez takowego pośrednictwa może dusza dostąpić zbawienia, to jednak w praktyce jest to jakby niemożliwe.

Czytaj dalej [PDF] Św. Alfons de Liguori – Uwielbienia Maryi [Kraków 1877]