Archiwa kategorii: CZYTELNIA KATOLICKA

Sprawiedliwy nosi w sercu ogień Boży Katolickie Rekolekcje Adwentowe A.D. 2014. Nauka VI

Sprawiedliwy nosi w sercu ogień Boży

Katolickie Rekolekcje Adwentowe A.D. 2014.

Nauka VI

Cała historia człowieka w tych słowach się zawiera: narodzenie, życie, śmierć; a co do duszy: odrodzenie przez chrzest, życie w łasce lub niełasce Bożej, śmierć sprawiedliwa lub bezbożna, a po śmierci sąd, nagroda lub kara, niebo lub piekło. Niechaj Świat mówi i myśli co chce o mądrości tego lub owego człowieka, jednakże ten tylko jest prawdziwie mądry, kto zbawi duszę swoją. Kto nad tymi wiecznymi prawdami nigdy się nie zastanawia, albo zastanawiając się, wedle nich nie żyje, może wiele nauk posiadać, ale prawdziwej nie posiada mądrości. Jest mądry tą mądrością, o której mówi święty Paweł (1 Kor 3,19), że głupstwem jest w oczach Boskich. Czytaj dalej Sprawiedliwy nosi w sercu ogień Boży Katolickie Rekolekcje Adwentowe A.D. 2014. Nauka VI

Żyć na Krzyżu, kochać na Krzyżu, umierać na Krzyżu Katolickie Rekolekcje Adwentowe A.D. 2014. Nauka V

Żyć na Krzyżu, kochać na Krzyżu, umierać na Krzyżu

Katolickie Rekolekcje Adwentowe A.D. 2014.

Nauka V

Stójmy, stójmy tylko mocno w wierze, nadziei, miłości, a nauczymy się krzyż dźwigać! Idźmy za przykładem tych, którzy nie tylko z cierpliwością i pokorą, ale z żałości i upragnieniem krzyż za Chrystusem nosili! Widzę te tłumy świętych Męczenników, starców, dzieci, matek i dziewic, które nie unikają, co więcej spieszą radośnie w bramy tych miast, na których krwawy sztandar prześladowania powiewa; w obliczu krwi łaknących ludzi, wpośród szyn, blach rozognionych, tortur, biczów, mieczów, w pośrodku tej trzody rozbestwionych oprawców, wyznają nieustraszeni wiarę Chrystusa i radośnie krzyż całują, a jakby na gody małżeńskie rzucają się w te płomienie stosów rozpalonych. Lew, tygrys, których ryk przerażał pogaństwo, patrzą z podziwem, że się znalazł ten, który nie zadrżał na ich widok! Czytaj dalej Żyć na Krzyżu, kochać na Krzyżu, umierać na Krzyżu Katolickie Rekolekcje Adwentowe A.D. 2014. Nauka V

Życie według praw Bożych jest obowiązkiem Katolickie Rekolekcje Adwentowe A.D. 2014. Nauka IV

Życie według praw Bożych jest obowiązkiem

Katolickie Rekolekcje Adwentowe A.D. 2014.

Nauka IV

Niechaj żaden wzgląd ludzki nie wstrzymuje nas, gdzie idzie o wyznanie prawdy i wiary naszej! Męczennicy Pańscy krew za wiarę przelewali, a Bóg był potężny i mocny w sercach ich, tak, że niejedna słaba dziewica nie zadrżała na widok najokropniejszych katuszy i całą potęgę Rzymu, przed którą drżał świat, zwalczyć potrafiła.
A dzisiaj to tysiące ludzi, którzy się szczycą siłą i mądrością, drży przed jednym dowcipem najnikczemniejszego człowieka! Jest to podłość i lęk niegodny wolnego człowieka i sami się tego wstydzimy i chcemy wmówić i w siebie i w innych, że to moralne tchórzostwo nasze jest tylko wielką roztropnością i rozwagą. Dla takiej to roztropności i przezorności Piłat, uznając niewinność Zbawiciela, wydał na niego wyrok śmierci krzyżowej; dla takiej to nieraz przyczyny i my krzyżujemy Chrystusa i wydajemy wyrok potępienia na własną duszę naszą. Czytaj dalej Życie według praw Bożych jest obowiązkiem Katolickie Rekolekcje Adwentowe A.D. 2014. Nauka IV

Nie imię, ale życie katolickie nas zbawi Katolickie Rekolekcje Adwentowe A.D. 2014. Nauka III

Błogosławieństwo świata to śmierć duszy

Katolickie Rekolekcje Adwentowe A.D. 2014.

Nauka III

Częstokroć obojętność względem wiary nie pochodzi tyle ze złego serca, ile z nieznajomości, a źle wierzymy, bo źle rozumiemy; więcej błądzi rozum nasz, niż serce, ale w tym jest wina nasza, iż się nie staramy wyjść z błędu i sprostować to, co jest zwichniętego w pojęciach naszych. Nie chcemy patrzeć w światło, bojąc się, aby nas zbytnie nie raziło; lękamy się sami siebie i wolimy pokryć zastaną niewiadomość i wszystkie brudy serca i rozumu naszego, jak je obmyć łzami pokuty; wolimy żyć w pokoju grzesznika, jak w pokoju sprawiedliwego i dlatego uciekamy sami przed sobą, bo znalazłszy siebie, znaleźlibyśmy złość w sobie. Wolimy żyć w nieprzyjaźni z Bogiem, abyśmy żyć mogli w przyjaźni ze światem; wolimy żyć w szczęściu, jak żyć na krzyżu – a my płakać nie umiemy, płakać nie chcemy, zawsze i wszędzie tylko za śmiechem goniąc, ale ten śmiech, to śmiech kurczowy rozpaczającej duszy. Czytaj dalej Nie imię, ale życie katolickie nas zbawi Katolickie Rekolekcje Adwentowe A.D. 2014. Nauka III

Wiara i życie Katolickie Rekolekcje Adwentowe A.D. 2014. Nauka II

Wiara i życie

Katolickie Rekolekcje Adwentowe A.D. 2014.

Nauka II

Naukę świata doskonale znamy, pojmujemy, a niestety wedle niej często i postępujemy; ale co się dotyczy nauki Bożej, nie mając i nie znając pierwszych jej zasad, wedle wiary życie wyrobić jest nam rzeczą niepodobną. Wierzyć a nie żyć wiarą, to jest taka wiara, jaką mają szatani, o których mówi święty Jakub: i czarci wierzą i drżą (Jk 2, 19). Czytaj dalej Wiara i życie Katolickie Rekolekcje Adwentowe A.D. 2014. Nauka II

Sprawiedliwy z wiary żyje. Katolickie Rekolekcje Adwentowe A.D. 2014. Nauka I

Sprawiedliwy z wiary żyje

Katolickie Rekolekcje Adwentowe A.D. 2014.

Nauka I

Cały świat dzisiejszy, z nielicznymi wyjątkami jest zapełniony ludźmi, którzy z lekkomyślności trwonią życie i czas; bawią się życiem i czasem, a szatan bawi się ich duszą i wiecznością; marnują łaski przyrodzone i nadprzyrodzone; łaski rozumu, majątku, znaczenia, łaski chrztu i innych sakramentów i powołania do wiary świętej.
Wżyli się w świat zmysłowy i tylko przez zmysły świat na nich działa, a działanie świata kończy się na zburzeniu i zniszczeniu ducha. Wszyscy myślą o ziemi, a nikt nie pomyśli o niebie; wszyscy myślą o czasie, a nikt nie pomyśli o wieczności, i dlatego w tych myślach tonie
duch, jak droga perła w błotnistym jeziorze! Czytaj dalej Sprawiedliwy z wiary żyje. Katolickie Rekolekcje Adwentowe A.D. 2014. Nauka I

Katolickie Rekolekcje Adwentowe A.D. 2014 – harmonogram

Katolickie Rekolekcje Adwentowe A.D. 2014. Harmonogram.

Zapis Nauk Adwentowych wygłoszonych przez Wielebnego x. Karola Antoniewicza w Krakowie, w kościele OO. Dominikanów w Roku Pańskim 1850.

Nauki rekolekcyjne będą publikowane w dniach 19-23 grudnia 2014. Czytaj dalej Katolickie Rekolekcje Adwentowe A.D. 2014 – harmonogram

[PDF] Leon XIII – Złota książeczka o praktyce pokory [Warszawa 1902]

 [PDF] Leon XIII – Złota książeczka o praktyce pokory [Warszawa 1902]

Jest prawdą niezaprzeczoną, ze nie ma miłosierdzia dla pysznych, że królestwo niebieskie zamknięte przed nimi i że Pan nie dopuści do niego, tylko samych pokornych.
Pismo święte naucza, że Pan Bóg sprzeciwia się pysznym, że poniża tych, którzy się wywyższają, Czytaj dalej [PDF] Leon XIII – Złota książeczka o praktyce pokory [Warszawa 1902]

Najgłupszy, który lada komu wierzy, i bez dowodów i listów i pieczęci, fałszerza ma za Bożego posła

Najgłupszy, który lada komu wierzy, i bez dowodów i listów i pieczęci, fałszerza ma za Bożego posła

Dedykowane SEDEWAKANTYSTOM, lefebrystom i ich „biskupom”

Prawda iż w tej mierze na fałszywych posłańców i heretyków i wilki oglądać się potrzeba, którzy poselstwo sprawować chcą, a posłani nie są. Czytaj dalej Najgłupszy, który lada komu wierzy, i bez dowodów i listów i pieczęci, fałszerza ma za Bożego posła

Władza ludu to bałwochwalstwo

Władza ludu to bałwochwalstwo

Chrześcijańskie zasady społeczne

Samej władzy w żadnym wypadku nie daje lud, jeno Bóg, który tego przywileju nikomu nie może odstąpić właśnie dlatego, że jest Bogiem czyli Najwyższym Panem i Władcą.
Chrześcijańską tę zasadę o początku władzy tem bardziej dziś mieć należy na pamięci, ponieważ są ludzie, którzy obwołują źródłem wszelkiej władzy lud i szerzą pogardę i wstręt do władzy tak duchownej jak świeckiej. Mianować lud początkiem władzy i wszechwładnym, jest bałwochwalstwem równie szkodliwem, jak owo w czasach pogańskich, które kazało klękać ludowi przed cesarzami, jako bogami. Gdyby lud był źródłem władzy i gdyby nie Bóg, tylko lud dawał władzę, to wszyscy byliby władzą, a nikt podwładnym i nastąpiłby powszechny bezład. Czytaj dalej Władza ludu to bałwochwalstwo

Wyjaśnienie zagadki zła na świecie

Wyjaśnienie zagadki zła na świecie

Ewangelja dotąd  zdobyła pewną liczbę jednostek, owładnęła gdzieniegdzie rodzinę; ale w życie publiczne, w politykę, w stosunki międzypaństwowe jeszcze wcale nie wniknęła.
A przecież posiada ona nie tylko moc uświęcania jednostek, ale także moc socjalną, dążącą do ukształcenia podług myśli bożej społeczeństw. Czytaj dalej Wyjaśnienie zagadki zła na świecie

[PDF] ŻAL DOSKONAŁY. Ważny środek zbawienia [Poznań 1915]

[PDF] ŻAL DOSKONAŁY. Ważny środek zbawienia [Poznań 1915]

Najbardziej nieszczęśliwym powinien nas uczynić jeden, choćby tylko jeden jedyny grzech śmiertelny, bo grzech śmiertelny przemienia  duszę naszą na podobieństwo szatana, nadaje jej piętno potępienia…!

Już się spowiadać nie mogę! Życie  szybko ulata. Kapłana niema, nikt go nie woła – a ja w grzechach śmiertelnych! Cóż pocznę! Czy niema dla mnie ratunku? O tak!
Jest ratunek, jest środek ostateczny, który cię  zbawi. Szczęśliwi, którzy znają ten środek! Szczęśliwi, co z niego korzystają!…. Jaki to cudowny środek? – Posłuchaj!
Środkiem tym jest żal doskonały.

Czytaj dalej [PDF] ŻAL DOSKONAŁY. Ważny środek zbawienia [Poznań 1915]

Jezus stał się Królem świata, by stać się Królem każdego serca ludzkiego

Jezus stał się Królem świata, by stać się Królem każdego serca ludzkiego

Kościół katolicki jest ogniskiem i osią życia świata, gdyż w nim kroczy Chrystus, wieczny król nad ziemią. Dla tego króla i jego Kościoła urządzone są losy wszystkich narodów. Wszystkie przemiany na ziemi i przewroty na niej, wojny i pokojowe wysiłki narodów, mają tajemnicze, niewidzialne odniesienie do wiecznego i jedynego króla, rządcy i kierownika świata. Wszyscy wielcy mężowie przeszłości i teraźniejszości, królowie i wodzowie, dyplomaci i zdobywcy, którym się wydaje, że w swych rękach trzymają losy świata, wszelacy mistrzowie sztuk i umiejętności, którzy nowemi myślami, wynalazkami i projektami świat zapładniają, w gruncie rzeczy niczem innem, jak pracownikami i narzędziami Boga, powołanymi i wysłanymi, by wyszukiwali i zbierali cegły i kamienie dla wzniesienia na ziemi tronu królewskiego Jezusa Chrystusa, dla umocnienia go i upiększenia coraz wydatniejszego. Wszystko na świecie dzieje się, wedle wyrażenia św. Pawła: gwoli wybranych (2. Tym. 2, 10). Czytaj dalej Jezus stał się Królem świata, by stać się Królem każdego serca ludzkiego

Miłość bliźniego w Bogu i dla Boga

Miłość bliźniego w Bogu i dla Boga

Miłować Boga ze wszystkiego serca znaczy, że nie wolno serca dzielić między Stwórcę i stworzenie, lecz oddać je należy Bogu całe, zupełne i niepodzielne. Człowiecze! czemu się błąkasz po stworzeniach, pyta św. Anzelm, czemu tu rozkoszy, tam godności, gdzie indziej dostatków szukasz? Kochaj jedno dobro, tj.Boga, a dosyć ci będzie, bo w Nim są wszystkie dobra. Więc jak to, zapyta ktoś, czyż mnie nie wolno żadnego stworzenia miłować? Czytaj dalej Miłość bliźniego w Bogu i dla Boga

Grzech – śmierć duszy; gorszy od szatana

Grzech – śmierć duszy; gorszy od szatana

Jak dusza jest życiem ciała, tak Bóg jest życiem duszy; jak ciało umiera, skoro dusza je opuszcza, tak umiera dusza, gdy utraci Boga. Utrata Boga jest więc śmiercią duszy. (Św. Augustyn)

Ktokolwiek popadł w śmierć grzechu, może być nazwanym trupem; kto bowiem nie posiada żywego ducha sprawiedliwości, podobny jest do martwego i nikt nań nie zwraca uwagi. (Św. Leon Wielki)

Unikajmy grzechu, gorszego od szatana. Szatan bowiem nie może nas pozbawić nieba; owszem jest nam pożytecznym, jeśli będziemy pobożni i czujni; ale grzech wyklucza nas z nieba. Jest on dobrowolnym przymierzem z szatanem i umyślnem szaleństwem. (Św. Jan Złotousty.) Czytaj dalej Grzech – śmierć duszy; gorszy od szatana

Obietnice dla czcicieli Najświętszego Serca Pana Jezusa

Obietnice poczynione przez Pana Jezusa św. Małgorzacie Alacoque dla czcicieli Jego Boskiego Serca.

1. Otrzymają wszystkie łaski potrzebne ich stanowi.
2. Zgoda i spokój panować będą w ich rodzinach.
3. Będę sam ich pociechą we wszystkich smutkach i utrapieniach życia.
4. Sam będę ich ucieczką najpewniejszą w życiu, a szczególniej w godzinę śmierci. Czytaj dalej Obietnice dla czcicieli Najświętszego Serca Pana Jezusa

Szczególne łaski za nabożeństwo do Boleści NMP

Szczególne łaski za nabożeństwo do Boleści NMP

Czcicielom boleści Maryi, Chrystus Pan przyrzekł szczególne łaski. Chrystus Pan zadość uczynił Jej prośbie i przyrzekł:
1. Że ktokolwiek udawać się będzie do Matki przenajświętszej, jako Matki bolesnej, i przez Jej boleści prosić będzie o potrzebne łaski, może być pewnym iż nie umrze bez szczerej pokuty za grzechy. 2. Że
uwolnionym będzie od przerażenia i ucisków wewnętrznych, jakich zwykle doznaje się w ostatniej godzinie.
3. Że za życia będzie pamiętał o męce Pańskiej, aby po śmierci szczególną za to nagrodę otrzymał w niebie. 4. Nakoniec, że wszyscy czczący pobożnie boleści Matki przenajświętszej, mieć Ją będą za szczególną swoją Panią i Władczynię, i że Marya rozporządzać niemi będzie mogła według woli Swojej. Różne pobożne dzieła, liczne przytaczają wypadki i przykłady na stwierdzenie tego podania. Rozważ to dobrze duszo pobożna. Czytaj dalej Szczególne łaski za nabożeństwo do Boleści NMP

Historia Różańca Świętego wraz z cudami doznanymi za pomocą Różańca Św.

Historia Różańca Św. wraz z cudami doznanymi za pomocą Różańca Św.

Jak szatan wciąż szuka kogo by z nas pożarł i wziął do piekła—tak Matka Najśw. szuka—kogoby zbawiła i wprowadziła do nieba. Któż bardziej po Panu Jezusie ma większą opiekę nad naszem zbawieniem, od Matki Najświętszej?
Św. Bernard powiada a za nim wszyscy pobożni pisarze powtarzają, że Bóg łask swych udziela ludziom tylko przez Maryę. Stąd wniosek—że jeżeli chcemy mieć łaskę Bożą, musimy się modlić o nią do Matki Boskiej. Święci i pobożni pisarze jednozgodnie twierdzą, że nikt nie będzie zbawiony bez pośrednictwa Maryi, a kto się zbawi, to tylko dlatego, że go wspierała Matka Boska. Czytaj dalej Historia Różańca Świętego wraz z cudami doznanymi za pomocą Różańca Św.

O naśladowaniu Aniołów i dziatek

x. Tomasz Dąbrowski

O naśladowaniu Aniołów i dziatek

Pomiędzy stworzeniami rozumnemi najpierwsze miejsce zajmują Aniołowie. Nazwa: Anioł, wzięta z języka greckiego, oznacza w polskim tyle, co poseł, zwiastun Boży. Na ziemi jest człowiek najdoskonalszem stworzeniem, królem i panem stworzeń innych, wyższą jednak od człowieka i doskonalszą istotą jest Anioł. Czytaj dalej O naśladowaniu Aniołów i dziatek

Ślepota rozumu – choroba duszy

x. Franciszek Hattler

Ślepota rozumu – choroba duszy

Rodzaj ludzki choruje na pięć chorób śmiertelnych.
Pierwsza dotknęła rozum: grzech sprowadził tę  chorobę na duszę, że albo już wcale nic, albo niejasno  tylko pojmuje, co prawda i prawo, co na zdrowie i na zbawienie. Co najdziwniejsza, że w rzeczach mniejszej wagi ludzie okazują bystry nader rozum, tam zaś, gdzie go najwięcej potrzeba, błąkają się jak ślepe krety. Czytaj dalej Ślepota rozumu – choroba duszy