Ecce_homo

Królestwo Chrystusa i Maryi

Królestwo Chrystusa i Maryi

Drugi rok już mija od chwili, kiedy świat cały katolicki nadsłuchiwał pilnie głosu rozlegającego się ze wzgórz watykańskich i serca wszystkich raźniej zabiły w piersiach a oczy żywszym zapłonęły blaskiem na słowa Namiestnika Chrystusowego. Był to dzień, kiedy papież Pius XI ogłaszał wiernym święto Królestwa Chrystusowego i przeznaczał je na ostatnią niedzielę października. Chrystus królem! Zawsze On był królem, ale świat zapominający o Bogu i nieznający prawd nadprzyrodzonych, potrzebował głośnego wezwania i przypomnienia, że nad wszystkim panuje Bóg-Człowiek, Jezus Chrystus.

W tym królestwie Chrystusowym, jest coś niezwykłego, coś potężnego, coś niezrównanego! Panowanie Chrystusa jest wieczne, i nikt Mu tego odebrać nie może. On jeden króluje od wieków do wieków.  Chcecie się o tym przekonać, porównajcie z nim inne królestwa. Powstają one i znikają, a królestwo Chrystusowe trwa i trwać będzie na wieki. Policzcie lata panowania królów ziemskich. Jeden rządzi lat dziesięć, drugi dwadzieścia, do rzadkości należy, żeby kierował swoim państwem lat sześćdziesiąt, potem umiera, urządza mu się mniej lub więcej pogrzeb wspaniały, a kto inny obejmuje rządy. Chrystus „Król wieków“ może prawdziwie powiedzieć o sobie: „Zanim Abraham się stał, jam jest“. Dlatego, choć wrogowie Jego budują sobie królestwa i chcieliby panować nad światem, czeka cierpliwie i wspaniałomyślnie do czasu, gdyż wszystko koniec mieć będzie, a królestwu Jego nie będzie końca. Tak bowiem zwiastował posłaniec z nieba Maryi. Aniele Boży, Gabrielu święty, dzięki ci za taką wiadomość od Boga! A wy, Chrystusowi słudzy, cieszcie się, bo on zapowiada to nie komu innemu tylko waszemu Królowi, królowi nad królami. On, nie kto inny będzie panował od morza do morza, do ostatnich granic świata. A wszystkie narody służyć Mu będą. Jaka stąd płynie pociecha dla tych, którzy temu królowi służą i pracują nad rozszerzeniem wiary w przestrzennych stepach Azji, w głębokich i odwiecznych afrykańskich lasach, na dalekich wyspach koralowych. A jakie jest panowanie tego Króla? Potęga i mądrość Jego sięga od końca do końca, potężnie i łagodnie urządza wszystko. Każdą rządzi rzeczą odpowiednio do jej istoty i gatunku. Kieruje niepowstrzymanym pędem globu ziemi, jak i gwiazdami w przestworzu wszechświata. Prowadzi serce ludzkie przez jasne światło po drodze łaski. Jezus Chrystus, Król, oświecając swój Kościół na ziemi z nieba, obok Siebie ma Królową, Maryję, Matkę Swoją. I nie jest to samowolne zestawienie Chrystusa Króla obok Maryi, Królowej naszej. Już to uczynił król Dawid w psalmie 44, kiedy powiedział: Po prawicy Twej stoi królowa w złotogłowiu: w stroju różnobarwnym. Jakież więc będzie uczucie serca naszego, skoro nabożnie odmówimy różaniec? Czyż rozmyślanie 15 tajemnic różańcowych nie wywoła na usta nasze głośnego westchnienia: Bądź pozdrowiona, o Królowo Różańca św.! Ach! dla nas czcicieli różańca św. jakże to pocieszające, że właśnie w październiku ustanowił Ojciec św. nowe święto Królestwa Chrystusowego. Przez cały miesiąc w rozmyślaniu tajemnic zbawienia możecie, drodzy czytelnicy, nabierać nowych wiadomości z zakresu prawd wiary i przekonywać się, jak słodkim jest Pan w miłosierdziu swoim dla ludzi. Blaskiem swojej Boskiej nauki oświeca ich, bo oni są Jego własnością i otrzymują z Jego pełności łaskę dla łaski. Już wtedy, kiedy jako 12-letni chłopiec nauczał doktorów starozakonnych w świątyni, okazał nam wielkie miłosierdzie swoje, a jeszcze więcej dał dowodów miłości, kiedy potem wylał wszystką krew swoją, aby nas odkupić. Na Górze Oliwnej wylewała się ta krew zbawcza wraz z potem wszystkimi porami, przy biczowaniu płynęła wielu ranami, przy cierniem koronowaniu zalewała Boską Jego głowę, a następnie wypłynęła do reszty pięciu ranami na Krzyżu. Zdawało się wtedy światu, że zginął na zawsze, a przecież On zwyciężył świat, bo był Bogiem, którego świat nie poznał. Król nasz Jezus Chrystus zajął miejsce w Niebie i dokonał następnie swego dzieła przez zesłanie Ducha św. A Maryja? Matka Jego? z której wziął ciało swoje i ofiarował za nas? Ona należy do Niego w niebie a w państwie Jego zajmuje miejsce Królowej. Nie zatrzymał Jej długo na ziemi, ale zabrał Ją do Siebie i dał Jej moc królewską, aby pośredniczyła między niebem a ziemią. Jeżeli w duszach oddanych Bogu panuje i króluje Chrystus, to tym więcej w duszy Maryi. Panuje On w Niej bez żadnego ograniczenia. Wszystkie Jej, choćby najlżejsze poruszenia należą do Niego. Od chwili poczęcia była Go pełną i żadna niedoskonałość nie stawała na przeszkodzie łasce, która wypełniała po same brzegi duszę Maryi. W Maryi zbudował On najpierw swoje królestwo, królestwo prawdy i życia, królestwo chwały i łaski, królestwo sprawiedliwości, miłości i pokoju. Stąd nic dziwnego, że w królestwie Chrystusowym żadna łaska przez Niego wysłużona nie przychodzi ludziom inaczej tylko przez Maryję. Dlatego wy, czciciele różańca św., módlcie się gorąco, zwłaszcza w tym różańcowym miesiącu, aby dotychczasowa nauka teologów katolickich o powszechnym pośrednictwie Maryi w zakresie łaski podniesioną została do godności dogmatu wiary. Mamy silną nadzieję, że usiłowania nasze nie pozostaną bez skutku.

Róża Duchowna – R. 26 (1927), s. 307-310.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *


*

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>